ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΜονΔΕφΑθ 3976/2025

Αδικοπρακτική ευθύνη δημοσίου - Συμμόρφωση διοίκησης σε ακυρωτικές αποφάσεις - Αναδρομική τοποθέτηση σε θέση Προϊσταμένου οργανικής μονάδος σε εφαρμογή δικαστικής αποφάσεως -.

Όταν η Διοίκηση ενεργεί, συμμορφούμενη προς ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου, υποχρεούται, όχι μόνο να θεωρήσει ως ανίσχυρη και μη υφιστάμενη νομικά την ακυρωθείσα διοικητική πράξη, αλλά και να προβεί, με θετικές ενέργειες, στην αναμόρφωση της εν τω μεταξύ δημιουργηθείσας, βάσει της ακυρωθείσας πράξης, νομικής κατάστασης, ανακαλώντας ή τροποποιώντας τις σχετικές, εν τω μεταξύ, εκδοθείσες πράξεις ή εκδίδοντας άλλες με αναδρομική ισχύ, προκειμένου να αποκαταστήσει τα πράγματα στη θέση στην οποία θα ευρίσκονταν, εάν εξαρχής δεν είχε εκδοθεί η ακυρωθείσα πράξη ή δεν είχε λάβει χώρα η ακυρωθείσα παράλειψη. Εάν το Δημόσιο αρνηθεί να τοποθετήσει ορισμένο υποψήφιο σε δημόσια θέση και η άρνηση αυτή ακυρωθεί, στη συνέχεια, με απόφαση του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, ακολούθως δε η Διοίκηση, σε συμμόρφωση προς την ακυρωτική αυτή απόφαση, διορίσει τον υποψήφιο αναδρομικώς στην επίμαχη θέση, αυτός δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη εκ του ότι κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία του αναδρομικού διορισμού του έως την ημερομηνία κατά την οποία ανέλαβε, πράγματι, υπηρεσία δεν εισέπραξε το σύνολο των αποδοχών που θα είχε εισπράξει, αν είχε αναλάβει, πράγματι, υπηρεσία από την ημερομηνία στην οποία ανατρέχει αναδρομικώς ο διορισμός του. Απορρίπτει την έφεση του Ελληνικού Δημοσίου.

Αριθμός απόφασης: 3976/2025

ΤΟ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ 8ο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 9 Οκτωβρίου 2025, με δικαστή την Αθηνά Σκαρπέτη, Εφέτη Δ.Δ. και γραμματέα τον Νικόλαο Κωστή, Δικαστικό Υπάλληλο,

γ ι α να δικάσει τη με ημερομηνία κατάθεσης 8 Ιανουαρίου 2024 έφεση (με αριθ. εισαγωγής ./2024 και αριθ. Βιβλ. Ενδ. Μέσων ./16.1.2024),

του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και παραστάθηκε με δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ.), της Δικαστικής Πληρεξουσίας του Ν.Σ.Κ. Ελένης Δημητρίου,

κ α τ ά της .. του ., κατοίκου Γλυκών Νερών Αττικής (οδός . αρ. .), η οποία παραστάθηκε με δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., του πληρεξούσιου δικηγόρου Απόστολου Παπακωνσταντίνου.

Αφού μελέτησε τη δικογραφία

Σκέφθηκε κατά το νόμο

1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται, κατά νόμο, η καταβολή παραβόλου, το εκκαλούν Δημόσιο ζητεί παραδεκτώς να εξαφανισθεί η 14646/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήματος 15ου), με την οποία έγινε δεκτή η με ημερομηνία κατάθεσης 7.1.2019 αγωγή της εφεσίβλητης και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να καταβάλει σε αυτήν το ποσό των εννέα χιλιάδων εννιακοσίων πενήντα τεσσάρων ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (9.954,33 ευρώ), αφαιρουμένων των νομίμων κρατήσεων, νομιμοτόκως με επιτόκιο 6%, από την επίδοση της αγωγής που έλαβε χώρα στις 9.1.2019 και έως τις 30.04.2019 και με το προβλεπόμενο στο άρθρο 45 του ν. 4607/2019 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 65) επιτόκιο, για το χρονικό διάστημα από 1.5.2019 έως την ημερομηνία εξοφλήσεως, Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στις πρόσθετες αποδοχές (επίδομα θέσης ευθύνης) που αυτή θα εισέπραττε, αν δεν μεσολαβούσε η παράνομη παράλειψη τοποθέτησής της στη θέση της Προϊσταμένης του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, για το χρονικό διάστημα από 29.10.2014 έως 12.10.2017.

2. Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 95 παρ. 5 του Συντάγματος (όπως η διάταξη αυτή αναθεωρήθηκε με το από 6.4.2001 Ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής, Α 84), 50 παρ. 4 του π.δ. 18/1989 (Α’ 8) και 4 παρ. 1 του ν. 702/1977 (Α΄ 268), η Διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων. Εξάλλου, όταν η Διοίκηση ενεργεί, συμμορφούμενη προς ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου, υποχρεούται, όχι μόνο να θεωρήσει ως ανίσχυρη και μη υφιστάμενη νομικά την ακυρωθείσα διοικητική πράξη, αλλά και να προβεί, με θετικές ενέργειες, στην αναμόρφωση της εν τω μεταξύ δημιουργηθείσας, βάσει της ακυρωθείσας πράξης, νομικής κατάστασης, ανακαλώντας ή τροποποιώντας τις σχετικές, εν τω μεταξύ, εκδοθείσες πράξεις ή εκδίδοντας άλλες με αναδρομική ισχύ, προκειμένου να αποκαταστήσει τα πράγματα στην θέση στην οποία θα ευρίσκονταν, εάν εξαρχής δεν είχε εκδοθεί η ακυρωθείσα πράξη ή δεν είχε λάβει χώρα η ακυρωθείσα παράλειψη (βλ. ΣτΕ 2824/2018 7μ., 1852/2018, 2774/2017, 1163-7/2017 Ολομ.).

3. Επειδή, στο άρθρο 105 του Εισ.Ν.Α.Κ. ορίζεται ότι : «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. …». Με τη διάταξη αυτή θεσπίζεται αντικειμενική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για αποζημίωση από τις παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του που εκδόθηκαν ή συντελέσθηκαν, αντίστοιχα, κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, η αποζημίωση δε αυτή περιλαμβάνει την αποκατάσταση τόσο της θετικής όσο και της αποθετικής ζημίας του ζημιωθέντος. Συνεπώς, στην εν λόγω αποζημίωση περιλαμβάνεται τόσο η αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη η υπάρχουσα πριν από την παράνομη πράξη ή παράλειψη των δημοσίων οργάνων περιουσία του ζημιωθέντος ,όσο και η αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη αυτός με τη στέρηση, εξαιτίας της παράνομης πράξης ή παράλειψης, αποδοχών και λοιπών παροχών τις οποίες πιθανώς, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις, θα αποκόμιζε, αν δεν είχε μεσολαβήσει η παράνομη αυτή πράξη ή παράλειψη. Από τα ανωτέρω συνάγεται, ειδικότερα, ότι αν το Δημόσιο αρνηθεί να προσλάβει ορισμένο υποψήφιο σε δημόσια θέση και η άρνηση αυτή ακυρωθεί, στη συνέχεια, με απόφαση του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, ακολούθως δε η Διοίκηση, σε συμμόρφωση προς την ακυρωτική αυτή απόφαση, διορίσει τον υποψήφιο αναδρομικώς στην επίμαχη θέση, αυτός δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη εκ του ότι κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία του αναδρομικού διορισμού του έως την ημερομηνία κατά την οποία ανέλαβε, πράγματι, υπηρεσία δεν εισέπραξε το σύνολο των αποδοχών που θα είχε εισπράξει, αν είχε αναλάβει, πράγματι, υπηρεσία από την ημερομηνία στην οποία ανατρέχει αναδρομικώς ο διορισμός του (βλ. ad hoc ΣτΕ 3319/2011, 879/2017, κ.α.). Η επιδίκαση της αποζημίωσης αυτής δεν κωλύεται από το ότι ο υποψήφιος, κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα, δεν παρείχε - ούτε, άλλωστε, είχε τη δυνατότητα να παρέχει - πραγματική υπηρεσία στη δημόσια θέση (πρβλ. ΣτΕ 3630, 3631/2001). Στις αποδοχές αυτές περιλαμβάνονται και τα πάσης φύσης και οποιασδήποτε μορφής επιδόματα, τα οποία καταβάλλονται στους εν ενεργεία υπαλλήλους, έστω και αν τα επιδόματα αυτά συναρτώνται, είτε σύμφωνα με το νόμο είτε λόγω της φύσης τους, προς την ενεργό υπηρεσία, εφόσον, πάντως, καταβάλλονται παγίως και κατά τακτά χρονικά διαστήματα στους εν ενεργεία υπαλλήλους, θα καταβάλλονταν δε με σοβαρή πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και στον παρανόμως μη διορισθέντα στη δημόσια υπηρεσία, στην περίπτωση που δεν είχε μεσολαβήσει η παράνομη πράξη του μη διορισμού (βλ. ΣτΕ 103/2021 7μ., 3258/2015, 4387/2014, 309/2011, 3713/2010).

4. Επειδή, περαιτέρω, στο άρθρο 18 του ν. 4024/2011 «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015» (Α΄ 226), το οποίο ίσχυσε, σύμφωνα με το άρθρο 43 του ίδιου νόμου, από τις 27.10.2011 μέχρι την κατάργησή του με το άρθρο 34 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), ορίζεται ότι: «1. Στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., οποιουδήποτε επιπέδου καταβάλλεται, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντά τους, μηνιαίο Επίδομα Θέσης Ευθύνης οριζόμενο, κατά βαθμίδα θέσης, ως εξής: α) Προϊστάμενοι Διοίκησης: αα) …, ββ) Προϊστάμενοι Διευθύνσεων Διοίκησης τετρακόσια (400) ευρώ ..., γγ) …, δδ) Προϊστάμενοι Τμημάτων Διοίκησης διακόσια πενήντα (250) ευρώ. εε) … β) … 2. Το επίδομα της προηγούμενης παραγράφου καταβάλλεται και στην περίπτωση προσωρινής απουσίας του δικαιούχου από τα καθήκοντα του, για οποιαδήποτε αιτία, αλλά όχι πέραν των δύο (2) μηνών συνολικά κατ’ έτος. 3. Σε περίπτωση νόμιμης αναπλήρωσης των προϊσταμένων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, το επίδομα της αντίστοιχης βαθμίδας καταβάλλεται μετά την παρέλευση διμήνου στους αναπληρωτές των θέσεων αυτών. Ειδικότερα, στην περίπτωση κένωσης ή σύστασης θέσης προϊσταμένου οργανικής μονάδας καταβάλλεται το ως άνω επίδομα στο νόμιμο αναπληρωτή, από την έναρξη της αναπλήρωσης. 4. …». Στη συνέχεια, στο άρθρο 16 του ν. 4354/2015, με έναρξη ισχύος από 1.1.2016, σύμφωνα με το άρθρο 35 του νόμου αυτού, ορίστηκε ότι: «1. Στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων καταβάλλεται, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντά τους, μηνιαίο επίδομα θέσης ευθύνης οριζόμενο, κατά βαθμίδα θέσης, ως εξής: (α) Προϊστάμενοι Διοίκησης: (αα) … αζ) Προϊστάμενοι Τμημάτων, διακόσια ενενήντα (290) ευρώ. … 2. Στην περίπτωση που οι δικαιούχοι του εν λόγω επιδόματος απουσιάζουν προσωρινά από τα καθήκοντά τους, κατά τη διάρκεια θεσμοθετημένων αδειών, πλην της κανονικής, για συνεχόμενο χρονικό διάστημα άνω του ενός (1) μήνα, το επίδομα θέσης ευθύνης καταβάλλεται στον υπάλληλο που ασκεί νόμιμα χρέη αναπληρωτή, μέχρι την οριστική επιστροφή του δικαιούχου στα καθήκοντά του. 3. Στην περίπτωση κένωσης ή σύστασης θέσης προϊσταμένου οργανικής μονάδας το ως άνω επίδομα καταβάλλεται στο νόμιμο αναπληρωτή, από την έναρξη της αναπλήρωσης. 4. …».

5. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η υπ’ αριθμόν 2850/2017 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, προκύπτουν τα ακόλουθα : Η εφεσίβλητη, η οποία είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών στη «ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ» και απόφοιτη της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, έχει δε γνώση δύο ξένων γλωσσών, αγγλικής και γαλλικής, διορίστηκε την 01.11.2005, ως υπάλληλος στο τότε Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και άσκησε αυτοδικαίως, ως ανώτερη κατά βαθμό υπάλληλος του Τμήματος, μετά την αυτοδίκαιη απόλυση από την Υπηρεσία, στις 22.11.2011, της τότε Προϊσταμένης του Τμήματος, καθήκοντα αναπληρώτριας Προϊσταμένης του Τμήματος Διοίκησης Προσωπικού της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών, από 23.11.2011 έως 30.11.2012 (σχετ. η με αρ. πρωτ. οικ. ././25.11.2011 πράξη) και από 01.08.2014 έως 29.10.2014 (σχετ. η με αρ. πρωτ. ././29.7.2014 πράξη), ενώ κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα από 01.12.2012 έως 31.5.2014 απουσίασε από την Υπηρεσία, λόγω άδειας κύησης και ανατροφής τέκνου. Ειδικότερα, η εφεσίβλητη άσκησε τα εν λόγω καθήκοντα αναπληρώτριας Προϊσταμένης, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων περί αναπλήρωσης του Υπαλληλικού Κώδικα, ως η ανώτερη κατά βαθμό υπάλληλος του Τμήματος, μετά την αυτοδίκαιη απόλυση από την Υπηρεσία, στις 22.11.2011, της τότε Προϊσταμένης του πιο πάνω Τμήματος. Μετά την έναρξη ισχύος (29.10.2014) του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (π.δ.109/2014, Α΄ 176), έπαυσε αυτοδικαίως, κατ’ άρθρο 5 παρ. 1 περ. α του ν. 4275/2014, να ισχύει η άσκηση καθηκόντων ευθύνης των Προϊσταμένων οργανικών μονάδων του αναφερόμενου Υπουργείου, καθώς και η άσκηση καθηκόντων με αναπλήρωση, μεταξύ των οποίων και της εφεσίβλητης. Ακολούθως, κατ’ επίκληση του άρθρου 5 του ν. 4275/2014, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 2524/29.10.2014 Απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, με την οποία τοποθετήθηκαν οι Προϊστάμενοι των Τμημάτων του πιο πάνω Υπουργείου. Μεταξύ αυτών, τοποθετήθηκε, ως Προϊσταμένη του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού του Υπουργείου, η ... Ειδικότερα, η τελευταία, η οποία ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, διορίστηκε στις 27.2.2006 στο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, μετά από επιτυχή συμμετοχή της σε γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και κατείχε το βαθμό Ε΄, ενώ, έως την επίμαχη τοποθέτησή της, ως Προϊσταμένης, δεν είχε υπηρετήσει σε θέσεις ευθύνης. Κατά της ανωτέρω υπουργικής απόφασης, η εφεσίβλητη, η οποία, λόγω της εκ μέρους της άσκησης καθηκόντων αναπληρώτριας Προϊσταμένης Τμήματος μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013, ήταν επιλέξιμη προς τοποθέτηση σε θέση Προϊσταμένης Τμήματος, άσκησε την από 15.12.2014 αίτηση ακύρωσης (ΑΚ ./19.12.2014), κατά το μέρος που την έθιγε, λόγω τοποθέτησης ως Προϊσταμένης στην επίμαχη θέση υπαλλήλου που δεν είχε ασκήσει καθήκοντα Προϊσταμένης, κατόπιν επιλογής ή κατ’ εφαρμογή των διατάξεων περί αναπλήρωσης, κατά παράλειψη της ιδίας. Επί της αιτήσεως αυτής, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 2850/2017 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε ότι, εφόσον η προαναφερόμενη υπάλληλος .. έως την επίμαχη τοποθέτησή της ως Προϊσταμένης δεν είχε ασκήσει καθήκοντα Προϊσταμένης Τμήματος, κατόπιν επιλογής ή κατ’ εφαρμογή των διατάξεων περί αναπλήρωσης και, συνεπώς, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη της απόφασης αυτής, δεν ανήκε σε καμία από τις κατηγορίες επιλέξιμων προς τοποθέτηση σε θέση Προϊσταμένου Τμήματος του υπόψη Υπουργείου, η τοποθέτησή της, με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση, ως Προϊσταμένης στην επίμαχη θέση και, μάλιστα, κατά παράλειψη της εφεσίβλητης, η οποία είχε ασκήσει τέτοια καθήκοντα με αναπλήρωση και μετά τις 31.12.2013, κατόπιν κένωσης θέσης λόγω λύσης υπαλληλικής σχέσης, δεν ήταν νόμιμη. Κατόπιν αυτών, το Διοικητικό Εφετείο με την εν λόγω απόφαση ακύρωσε την με αριθμ. πρωτ. 2524/29.10.2014 απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κατά το μέρος που με αυτή τοποθετήθηκε, ως Προϊσταμένη του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού του εν λόγω Υπουργείου, η .., κατά παράλειψη της εφεσίβλητης, απορρίπτοντας την ασκηθείσα παρέμβαση. Σε συμμόρφωση προς την απόφαση αυτή, το εκκαλούν, με την υπ’ αριθμόν πρωτ. 1014/12.07.2022 απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Υποδομών, τοποθέτησε την εφεσίβλητη ως Προϊσταμένη του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, αναδρομικά από 30.10.2014, ημερομηνία τοποθέτησης των Προϊσταμένων Τμημάτων στις Διευθύνσεις του Υπουργείου, δυνάμει της με αριθμό πρωτ. 2524/29.10.2014, κατά τα ανωτέρω, ακυρωθείσας απόφασης, ως προς το μέρος που αφορά την τοποθέτηση της .., στο ως άνω Τμήμα και έως 31.12.2017, ημερομηνία τοποθέτησης της εφεσίβλητης, ως Προϊσταμένης του Τμήματος Εποπτείας Αγοράς και Ασφάλειας Προϊόντων της Διεύθυνσης Εποπτείας και Ελέγχου στις νέες, προβλεπόμενες από το Π.Δ. 123/2017 «Οργανισμός του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών», οργανικές μονάδες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Ακολούθως, η εφεσίβλητη άσκησε τη με ημερομηνία κατάθεσης 7.1.2019 αγωγή, με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί η υποχρέωση του εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου να της καταβάλει, νομιμοτόκως, το συνολικό ποσό 9.954,33 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό των πρόσθετων αποδοχών (επιδόματα θέσης ευθύνης), χρονικού διαστήματος από 29.10.2014 έως 12.10.2017, που μετά βεβαιότητος θα εισέπραττε αν δεν μεσολαβούσε η παράνομη, κατά τους ισχυρισμούς της, παράλειψη τοποθέτησής της στη θέση της Προϊσταμένης του Τμήματος Εποπτείας Αγοράς και Ασφάλειας Προϊόντων της Διεύθυνσης Εποπτείας και Ελέγχου, επικαλούμενη το άρθρο 105 του ΕισΝΑΚ περί αστικής ευθύνης του Κράτους. Περαιτέρω, δε, κατ’ επίκληση του άρθρου 95 παρ. 5 του Συντάγματος, η εφεσίβλητη υποστήριξε ότι η Διοίκηση παρανόμως δε συμμορφώθηκε πλήρως προς το διατακτικό της υπ’ αριθμόν 2850/2017 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, προκαλώντας της την επικαλούμενη ζημία. Αντιθέτως, το εκκαλούν, με την υπ’ αριθμόν πρωτ. ./29.03.2022 έκθεση των απόψεών του και το από 10.10.2022 υπόμνημα, ζήτησε την απόρριψη της αγωγής, υποστηρίζοντας ότι το ένδικο επίδομα θέσης ευθύνης καταβάλλεται στους προϊσταμένους των οργανικών μονάδων, οιουδήποτε επιπέδου, καθώς και στους νόμιμους αναπληρωτές τους, με μόνη προϋπόθεση την πραγματική άσκηση των εν λόγω καθηκόντων, που, εν προκειμένω, δεν συντρέχει, καθώς, κατά το επίμαχο διάστημα, ουδέποτε περιήλθε σε αυτό διοικητική πράξη της Διεύθυνσης Διοίκησης περί τοποθέτησης της εφεσίβλητης στην επίμαχη θέση, ενώ, επιπλέον, προέβαλε και ένσταση παραγραφής των ενδίκων αξιώσεων.

6. Επειδή, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την εκκαλούμενη απόφασή του, λαμβάνοντας υπόψη ότι: α) σε εκτέλεση της 2850/2017 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών εξέδωσε την υπ’αριθμόν πρωτ. 1014/12.07.2022 Απόφαση, με την οποία η εφεσίβλητη τοποθετήθηκε αναδρομικά από 30.10.2014 στη θέση της Προϊσταμένης του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, β) όπως προέκυπτε από τα στοιχεία του φακέλου, η αναδρομική τοποθέτηση της εφεσίβλητης δεν συνοδεύτηκε από την καταβολή σε αυτήν των σχετικών πρόσθετων αποδοχών, που συνδέονται με την κατοχή της εν λόγω θέσης, γεγονός που συνιστούσε πλημμελή συμμόρφωση προς την 2850/2017 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, κατά τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, γ) οι αξιώσεις της δεν είχαν υποπέσει στη διετή παραγραφή, της παρ. 3 του αρ. 90 του ν. 2362/1995, καθώς αυτή διακόπηκε με την άσκηση της από 19.12.2014 αίτησης ακυρώσεως, ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, και ξεκίνησε, εκ νέου, από τη δημοσίευση της 2850/2017 απόφασής του στις 15.11.2017, η, δε, αγωγή, που κατατέθηκε στο Δικαστήριο στις 07.01.2019, επιδόθηκε στο εκκαλούν στις 09.01.2019 ( βλ. την υπ’ αριθμόν 8740/09.01.2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Σπύρου Μπάτσιου), ήτοι πριν τη συμπλήρωση της διετούς παραγραφής, έκρινε ότι η εφεσίβλητη δικαιούται να λάβει αποζημίωση ίση με το ύψος των πρόσθετων αποδοχών (επιδόματα θέσης ευθύνης), που συνδέονται με την κατοχή της θέσης Προϊσταμένης του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού, της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, τις οποίες, μη νομίμως, κατά τα ανωτέρω, στερήθηκε, για το χρονικό διάστημα από 30.10.2014 έως 13.12.2017. Το ύψος δε αυτής, προσδιόρισε, δυνάμει του με αρ. πρωτ. ΔΟΔ/88886/22156/Φ.ΑΠΟΔ/29.11.2018 εγγράφου, της Διευθύντριας της Δ/νσης Οικονομικής Διαχείρισης Τμήμα Εκκαθάρισης Αποδοχών της Γενικής Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, στο συνολικό μικτό ποσό των 9.954,33 ευρώ και, συγκεκριμένα, σε 4.508,33 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 29.10.2014 έως 30.04.2016, και σε 5.046,00 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 01.05.2016 έως 12.10.2017. Υπό τα δεδομένα αυτά, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε, κατ’ αποδοχή της αγωγής, ότι η εφεσίβλητη δικαιούται να λάβει το ποσό των 9.954,33 ευρώ, που αντιστοιχεί στο σύνολο των πρόσθετων αποδοχών τις οποίες θα ελάμβανε ως Προϊσταμένη του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, για το χρονικό διάστημα από 30.10.2014 έως 12.10.2017, νομιμοτόκως ,από την επίδοση της αγωγής στο εκκαλούν στις 09.01.2019 (σχετ. η υπ’ αριθμόν .Δ/09.01.2019 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Αθηνών ..) και μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, αφού πρώτα λάβουν χώρα οι νόμιμες κρατήσεις.

7. Επειδή, ήδη, με την υπό κρίση έφεση, το εκκαλούν επιδιώκει την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, υποστηρίζοντας ότι, μη νόμιμα και, κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία των άρθρων 18 του ν. 4024/2011 και 16 του ν. 4354/2015, με πλημμελή αιτιολογία και εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, έγινε δεκτή με αυτήν η αγωγή, καθόσον το ένδικο επίδομα θέσης ευθύνης καταβάλλεται στους προϊσταμένους των οργανικών μονάδων, οιουδήποτε επιπέδου, καθώς και στους νόμιμους αναπληρωτές τους, με μόνη προϋπόθεση την πραγματική άσκηση των εν λόγω καθηκόντων, που, εν προκειμένω, δεν συντρέχει, καθώς, κατά το επίμαχο διάστημα, ουδέποτε περιήλθε σε αυτό διοικητική πράξη της Διεύθυνσης Διοίκησης περί τοποθέτησης της εφεσίβλητης στην επίμαχη θέση. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η διοίκηση, σε συμμόρφωση προς την 2850/2017 ακυρωτική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, όφειλε όχι μόνο να εκδώσει την υπ’αριθμόν πρωτ. 1014/12.07.2022 απόφαση, με την οποία η εφεσίβλητη τοποθετήθηκε αναδρομικά από 30.10.2014 στη θέση της Προϊσταμένης του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, αλλά και να της καταβάλει, εκτός από τις αποδοχές που θα είχε εισπράξει, αν είχε αναλάβει, πράγματι, υπηρεσία από την ημερομηνία στην οποία ανατρέχει αναδρομικώς ο διορισμός της στην εν λόγω θέση και τα επιδόματα (πρόσθετες αποδοχές), που συνδέονται με την κατοχή της εν λόγω θέσης, όπως το επίδομα θέσης ευθύνης του άρθρου 18 του ν. 4024/2011 και, εν συνεχεία, άρθρου 16 του ν. 4354/2015, το οποίο, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, θα καταβαλλόταν στην εφεσίβλητη, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, στην περίπτωση που δεν είχε μεσολαβήσει η παράνομη πράξη της παράλειψης διορισμού της στη θέση αυτή, έστω και αν τα επιδόματα αυτά συναρτώνται, είτε σύμφωνα με το νόμο είτε λόγω της φύσης τους, προς την ενεργό υπηρεσία, όπως ορθά και νόμιμα κρίθηκε με την εκκαλουμένη. Εξάλλου, απορριπτέος ως αβάσιμος είναι και ο προβαλλόμενος ισχυρισμός του εκκαλούντος περί παραγραφής, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 90 του ν. 2362/1995, του συνόλου των αξιώσεων της εφεσίβλητης, που αφορά στο χρονικό διάστημα προ της 9ης.1.2017, ενόψει της επίδοσης της αγωγής στις 9.1.2019, καθόσον, η διετής παραγραφή, της παρ. 3 του αρ. 90 του ν. 2362/1995, των ένδικων αξιώσεων της εφεσίβλητης, χρονικού διαστήματος από 29.10.2014 έως 12.10.2017, διακόπηκε με την άσκηση της από 19.12.2014 αίτησης ακυρώσεως, ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, και ξεκίνησε, εκ νέου, από τη δημοσίευση της 2850/2017 σχετικής απόφασης, στις 15.11.2017, η δε ασκηθείσα από την εφεσίβλητη αγωγή κατατέθηκε στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο στις 07.01.2019 και επιδόθηκε στο εκκαλούν στις 09.01.2019 (βλ. την υπ’ αριθμόν ./09.01.2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών ....), ήτοι πριν τη συμπλήρωση της διετούς παραγραφής, όπως ορθά και νόμιμα κρίθηκε με την εκκαλουμένη.

8. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, ενώ το εκκαλούν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, πρέπει να απαλλαγεί από τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 275 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την έφεση.

Απαλλάσσει το εκκαλούν από τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου στις 19 Δεκεμβρίου 2025.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΘΗΝΑ ΣΚΑΡΠΕΤΗ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΣΤΗΣ