ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΜονΔΠρ(Ανακ)Θεσ 1140/2026

Ανακοπή κατά Ελληνικού Δημοσίου - Ατομική ειδοποίηση - Συγκληρονόμοι - Επιμερισμός οφειλής - Ακύρωση ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας -.

Ακυρωτέα ατομική ειδοποίηση καταβολής-υπερημερίας που εκδίδεται σε βάρος κληρονόμου, όταν περιλαμβάνει το σύνολο των οφειλών του αποβιώσαντος χωρίς επιμερισμό κατά την κληρονομική μερίδα. Η αναφορά στην ηλεκτρονική ανάρτηση της ειδοποίησης «ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΡΙΔΑΣ» δεν αρκεί για τον νόμιμο προσδιορισμό της οφειλής. Η παράλειψη αυτή συνιστά νομική πλημμέλεια της ατομικής ειδοποίησης και το Δικαστήριο δεν δύναται να την τροποποιήσει καθορίζοντας το ίδιο το πρώτον το ύψος της υποχρέωσης.

(Η απόφαση δημοσιεύεται επιμελεία της δικηγόρου Θεσσαλονίκης Ευαγγελίας Μποπότα, ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)

Αριθμός απόφασης: 1140/2026

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Θ’ ΤΜΗΜΑ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις 11 Φεβρουαρίου 2026 με δικαστή τον Χρήστο Μπαϊκούση, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα την Αμαλία Σκιά, δικαστική υπάλληλο,

γ ι α να δικάσει την ανακοπή με αριθμό και χρονολογία κατάθεσης ΑΚ………../10.11.2025,

τ ο υ …………………………………. για τον οποίο παραστάθηκε, με την από 10.2.2026 δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, η πληρεξούσια δικηγόρος Ευαγγελία Μποπότα,

κ α τ ά του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από τον Διοικητή της και, εν προκειμένω, από τον Προϊστάμενο του Κέντρου Βεβαίωσης και Είσπραξης (ΚΕ.Β.ΕΙΣ.) Θεσσαλονίκης, για τον οποίο παραστάθηκε, με την από 10.2.2026 όμοια δήλωση, ο Δικαστικός Πληρεξούσιος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Τηλέμαχος Σφακιανάκης.

Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:

1. Επειδή, με την κρινόμενη ανακοπή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το …………………………… ειδικό έντυπο ηλεκτρονικού παραβόλου της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και τη σχετική απόδειξη πληρωμής του), ζητείται, παραδεκτώς, η ακύρωση της ………………… και με αριθμό …………………. ατομικής ειδοποίησης καταβολής- υπερημερίας της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, με την οποία κλήθηκε ο ανακόπτων, ως κληρονόμος του αποβιώσαντος πατέρα του, ………………………, να καταβάλει το συνολικό ποσό των 19.994,50 ευρώ, προερχόμενο από φορολογικές οφειλές του ως άνω κληρονομούμενου (βασική οφειλή ποσού 12.070,34 ευρώ και προσαυξήσεις ύψους 7.924,16 ευρώ).

2. Επειδή, στο άρθρο 6 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ., ν. 2717/1999, Φ.Ε.Κ. Α΄ 97), ορίζεται ότι: «Στις, υπό τον πρώτο τίτλο, ρυθμίσεις του τμήματος τούτου υπάγονται οι διαφορές που αναφύονται κατά τη σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ. 356/74 (ΚΕΔΕ) είσπραξη των δημοσίων εσόδων, …», στο άρθρο 217 ότι: «1. Ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α) της πράξης της ταμειακής βεβαίωσης του εσόδου, β) …, γ) …», στο άρθρο 219 παρ. 1 ότι: «Προς άσκηση ανακοπής νομιμοποιείται εκείνος που έχει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον ή στον οποίο αναγνωρίζεται τέτοιο δικαίωμα από ειδική διάταξη νόμου», στο άρθρο 224 παρ.1 ότι: «Το δικαστήριο ελέγχει την προσβαλλόμενη πράξη κατά το νόμο και την ουσία, στα όρια της ανακοπής, τα οποία προσδιορίζονται από τους λόγους και το αίτημά της» και στο άρθρο 225 ότι: «Το δικαστήριο, αν διαπιστώσει παράβαση νόμου ή ουσιαστικές πλημμέλειες της προσβαλλόμενης πράξης, προβαίνει στην ολική ή μερική ακύρωση ή στην τροποποίησή της. Σε διαφορετική περίπτωση, προβαίνει στην απόρριψη της ανακοπής».

3. Επειδή, περαιτέρω, το ν.δ. 356/1974 «Περί Κώδικος Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων» (Φ.Ε.Κ. Α΄ 90, Κ.Ε.Δ.Ε.), όπως ίσχυε [πριν την κατάργησή του από το νέο Κ.Ε.Δ.Ε., που κυρώθηκε, με το άρθρο πρώτο του ν. 4978/2022 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 190)] και εφαρμοζόταν για την είσπραξη δημοσίων εσόδων που προέρχονταν από μη φορολογικές οφειλές και από φορολογικές οφειλές, για τις οποίες αποκτήθηκε ο εκτελεστός τίτλος πριν την 1η.1.2014, όριζε στο άρθρο 2 [όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 7 παρ. 1 και 2 του ν. 4224/2013 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 288)] ότι: «1. Η είσπραξις των δημοσίων εσόδων ανατίθεται εις τα Δημόσια Ταμεία, τα λοιπά επί της εισπράξεως όργανα και τους ειδικούς ταμίας, …, ενεργείται δε δυνάμει νομίμου τίτλου. … 2. Νόμιμος τίτλος είναι: α) Η κατά τους κειμένους νόμους βεβαίωσις και ο υπό των αρμοδίων Διοικητικών ή ετέρων αρμοδίων κατά νόμον Αρχών προσδιορισμός του εισπρακτέου ποσού, του είδους του εσόδου και της αιτίας δι’ ην οφείλεται. β) … γ) … 3. …» και στο άρθρο 4 [όπως ίσχυε πριν την αντικατάσταση των δύο πρώτων εδαφίων με το άρθρο 7 παρ. 5 του ν. 4224/2013] ότι: «1. ΄Αμα τη βεβαιώσει ποσού τινός εις το Δημόσιον Ταμείον ως δημοσίου εσόδου ο Διευθυντής του Δημοσίου Ταμείου υποχρεούται επί πειθαρχική αυτού ευθύνη να αποστείλη προς τον οφειλέτην ατομικήν ειδοποίησιν, δυνάμενος και να κοινοποιήση τούτην, περιέχουσαν τα στοιχεία του οφειλέτου, το είδος και το ποσόν του χρέους, το οικονομικόν έτος εις ο ανήκει τούτο, τον αριθμόν και την χρονολογίαν του τριπλοτύπου βεβαιώσεως και την χρονολογίαν πληρωμής του χρέους ή εκάστης δόσεως εις περίπτωσιν καταβολής εις δόσεις. ...» Εξάλλου, στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 2 του Κ.Ε.Δ.Ε., όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 4224/2013, οριζόταν ότι: «2. Για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων απαιτείται νόμιμος τίτλος. Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013), για τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του ως άνω Κώδικα, νόμιμο τίτλο αποτελούν: α) Τα έγγραφα, στα οποία οι αρμόδιες αρχές προσδιορίζουν, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, τον οφειλέτη, το είδος, το ποσό και την αιτία της οφειλής. β) ... 3. Η είσπραξη στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου πραγματοποιείται από τη Φορολογική Διοίκηση μετά την καταχώριση των στοιχείων του νόμιμου τίτλου στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων, είτε κατόπιν αποστολής στη Φορολογική Διοίκηση χρηματικού καταλόγου από την αρχή που απέκτησε το νόμιμο τίτλο είτε με βάση μόνο το νόμιμο τίτλο, εφόσον αυτός έχει περιέλθει με οποιονδήποτε τρόπο στη Φορολογική Διοίκηση. Ο χρηματικός κατάλογος περιέχει τα προσδιοριστικά στοιχεία της οφειλής, του υπόχρεου και των τυχόν συνυπόχρεων ευθυνόμενων τρίτων. ...». Περαιτέρω, στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 του ίδιου ως άνω Κώδικα, όπως ίσχυε μετά την αντικατάσταση των δύο πρώτων εδαφίων με το άρθρο 7 παρ. 5 του ν. 4224/2013, οριζόταν ότι: «Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013), για τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του ως άνω Κώδικα, ..., μετά την καταχώριση του χρέους ως δημοσίου εσόδου κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 3, η Φορολογική Διοίκηση εκδίδει ατομική ειδοποίηση, την οποία, είτε αποστέλλει ταχυδρομικά στον οφειλέτη και στα συνυπόχρεα πρόσωπα είτε την κοινοποιεί σε αυτούς σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ν. 4174/2013. Στην ατομική ειδοποίηση αναφέρονται τα στοιχεία και ο αριθμός φορολογικού μητρώου, εφόσον υπάρχει, του οφειλέτη, το είδος και το ποσό του χρέους, συμπεριλαμβανομένων των τόκων που έχουν ήδη υπολογισθεί κατά την κείμενη νομοθεσία, ο αριθμός και η χρονολογία καταχώρισης του χρέους ως δημοσίου εσόδου ή ο τίτλος στον οποίο βασίζεται το χρέος, ο χρόνος και ο τρόπος καταβολής αυτού, η μνεία ότι από την επομένη ημέρα της λήξης της νόμιμης προθεσμίας καταβολής του χρέους και μέχρι την τελική εξόφληση αυτού υπολογίζονται οι τόκοι και το πρόστιμο του άρθρου 6 του παρόντος. ...». Ο επακολουθήσας δε νέος Κώδικας Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε., ν. 4978/2022), ο οποίος εφαρμόζεται για την είσπραξη των από κάθε αιτία δημοσίων εσόδων, αλλά και των φορολογικών οφειλών, για τις οποίες αποκτήθηκε νόμιμος («εκτελεστός») τίτλος πριν την 1η.1.2014 (άρθρο 70 παρ.11 του Κ.Φ.Δ., ν.4987/2022, Α΄ 206), και καταλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 85 παρ. 4 αυτού, τις διαδικαστικές πράξεις που διενεργούνται μετά την έναρξη ισχύος του (ήτοι στις 7.10.2022), ορίζει στο άρθρο 2 ότι: «1. Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.), για τα οποία εφαρμόζεται αποκλειστικά ο ως άνω Κώδικας, η είσπραξη των δημοσίων εσόδων ανήκει στην αρμοδιότητα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και των λοιπών οργάνων που ορίζονται με ειδικές διατάξεις για τον σκοπό αυτόν ή των ειδικών ταμιών, στους οποίους έχει ανατεθεί η είσπραξη ειδικών εσόδων. …» και στο άρθρο 4 ότι: «1. Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κ.Φ.Δ., για τα οποία εφαρμόζεται αποκλειστικά ο ως άνω Κώδικας, καθώς και των δημοσίων εσόδων της περ.β` της παρ.6 του άρθρου 2, μετά την καταχώριση του χρέους ως δημοσίου εσόδου κατά την παρ.5 του άρθρου 2, η ΑΑΔΕ εκδίδει ατομική ειδοποίηση, την οποία είτε αποστέλλει ταχυδρομικά στον οφειλέτη και στα συνυπόχρεα πρόσωπα είτε την κοινοποιεί σε αυτούς σύμφωνα με το άρθρο 5 του Κ.Φ.Δ. Στην ατομική ειδοποίηση αναφέρονται το ονοματεπώνυμο του οφειλέτη, και αν πρόκειται για νομικό πρόσωπο η επωνυμία του, καθώς και ο αριθμός φορολογικού μητρώου (Α.Φ.Μ.) του, εφόσον υπάρχει, το είδος και το ποσό του χρέους, συμπεριλαμβανομένων των τόκων που έχουν ήδη υπολογισθεί κατά την κείμενη νομοθεσία, ο αριθμός και η χρονολογία καταχώρισης του χρέους ως δημοσίου εσόδου ή ο τίτλος στον οποίο βασίζεται το χρέος, ο χρόνος και ο τρόπος καταβολής αυτού και η μνεία ότι από την επομένη ημέρα της λήξης της νόμιμης προθεσμίας καταβολής του χρέους και μέχρι την τελική εξόφληση αυτού υπολογίζονται οι τόκοι του άρθρου 6. 2. Η ατομική ειδοποίηση της παρ. 1 δεν εξομοιώνεται με την επιταγή προς πληρωμή. 3. Η παράλειψη αποστολής ή κοινοποίησης της ειδοποίησης της παρ. 1 δεν ασκεί επιρροή στο κύρος των αναγκαστικών μέτρων που λαμβάνονται κατά του οφειλέτη».

4. Επειδή, εξάλλου, στο άρθρο 1710 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ., π.δ. 456/1984, Φ.Ε.Κ. Α΄, 164) ορίζεται ότι: «Κατά το θάνατο του προσώπου η περιουσία του ως σύνολο (κληρονομία) περιέρχεται από το νόμο ή από διαθήκη σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα (κληρονόμοι). Η κληρονομική διαδοχή από το νόμο επέρχεται όταν δεν υπάρχει διαθήκη, ή όταν η διαδοχή από διαθήκη ματαιωθεί ολικά ή μερικά», στο άρθρο 1846 ότι: «Ο κληρονόμος αποκτά αυτοδικαίως την κληρονομία μόλις γίνει η επαγωγή …», στο άρθρο 1884 ότι: «Αν οι κληρονόμοι είναι περισσότεροι, η κληρονομία γίνεται κοινή κατά τον λόγο μερίδας του καθενός ...» και στο άρθρο 1885 ότι: «Οι απαιτήσεις και τα χρέη της κληρονομίας διαιρούνται αυτοδικαίως μεταξύ των συγκληρονόμων ανάλογα με τη μερίδα του καθενός».

5. Επειδή, όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ 1367/2016, 2999/2013, 1566/2012, πρβλ. και 1074/2017, 4417/2011, 1705/2008), υπό την ισχύ του Κ.Ε.Δ.Ε. και υπό την περαιτέρω προϋπόθεση ότι δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η ατομική ειδοποίηση αποτελεί πράξη έναρξης της αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία ακολουθεί την νομότυπη ταμειακή βεβαίωση του χρέους του οφειλέτη του Δημοσίου και αποσκοπεί απλώς στο να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη το βεβαιωθέν ταμειακώς χρέος και η αιτία του, ούτως ώστε να δυνηθεί αυτός είτε να στραφεί με τα ένδικα μέσα που προβλέπει ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας (ανακοπή και αναστολή εκτέλεσης) κατά της πράξης ταμειακής βεβαίωσης, η οποία, επί προσβολής της ατομικής ειδοποίησης, θεωρείται ως συμπροσβαλλόμενη, είτε να προβεί σε ρύθμιση του χρέους του. Περαιτέρω, από τις ίδιες ως άνω διατάξεις συνάγεται ότι ανακοπή κατά πράξης ταμειακής βεβαίωσης που έχει εκδοθεί στο πλαίσιο διοικητικής εκτέλεσης δύναται να ασκήσει κατ’ αρχήν ο κατονομαζόμενος στην πράξη αυτή ως οφειλέτης. Εάν, ενόσω βρίσκεται στη ζωή ο οφειλέτης, οφειλή αυτού βεβαιώθηκε ταμειακά ως έσοδο, η διαδικασία της εκτέλεσης μετά τον θάνατό του χωρεί σε βάρος των κληρονόμων του με βάση τη βεβαίωση αυτή, χωρίς να απαιτείται να εκδοθεί νέος τίτλος σε βάρος τους και δη κατά τον λόγο της ευθύνης εκάστου (πρβλ. ΣτΕ 1718/2013, 947/2011). Δεδομένου, όμως, ότι η ευθύνη των κληρονόμων γεννάται το πρώτον κατά το στάδιο της επαγωγής της κληρονομίας, σε περίπτωση που κοινοποιηθεί σε αυτούς ατομική ειδοποίηση προς τακτοποίηση του εν λόγω χρέους, πρέπει για λόγους διασφάλισης του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, να γίνει δεκτό ότι νομιμοποιούνται ενεργητικά να ασκήσουν ανακοπή κατά αυτής (ατομικής ειδοποίησης), στο πλαίσιο της οποίας θεωρείται συμπροσβαλλόμενη και η αντίστοιχη πράξη ταμειακής βεβαίωσης (πρβλ. ΣτΕ επταμ. 2267/2016, Σ.τ.Ε. 15/2024, 1563/2023, 1208/2022, 2115/2021, 2319/2018, 2275/2017, 1477/2014, 844/2012 κ.α.). Εξάλλου, εάν στην ατομική ειδοποίηση δεν προσδιορίζεται το ύψος του οφειλόμενου από κάθε κληρονόμο ποσού αναλόγως της κληρονομικής του μερίδας, αυτή είναι άκυρη, λόγω δε του χαρακτήρα της ακυρότητας, η οποία αφορά την ταυτότητα των υπόχρεων και το ύψος της οφειλής τους, τα διοικητικά δικαστήρια δεν δύνανται να τροποποιήσουν την ατομική ειδοποίηση, καθορίζοντας αυτά, το πρώτον, τα πρόσωπα των υπόχρεων και το ύψος της υποχρέωσης καθενός από αυτά, αλλά υποχρεούνται να προβούν στην ακύρωσή της (βλ. ΣτΕ 2057-2058/2022, πρβλ. 201/2025, 1718/2013, 1069/2001, βλ. ΔΕφΘεσσ 1631/2024, ΔΕφΑθ 1140/2023, ΔΕφΠειρ 901/2023, 2131/2022).

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου, προκύπτουν τα εξής: Με την ……………………….και με αριθμό ……………………… ατομική ειδοποίηση καταβολής- υπερημερίας της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, κλήθηκε ο ανακόπτων, με την ιδιότητα του κληρονόμου του αποβιώσαντος πατέρα του, ………………….., να καταβάλει το συνολικό ποσό των 19.994,50 ευρώ, προερχόμενο από προσωπικές φορολογικές οφειλές του ως άνω κληρονομούμενου (βασική οφειλή ποσού 12.070,34 ευρώ και προσαυξήσεις ύψους 7.924,16 ευρώ). Τα ανωτέρω χρέη βεβαιώθηκαν ταμειακώς με τις αναλυτικώς αναφερόμενες στην ως άνω ειδοποίηση πράξεις ταμειακής βεβαίωσης. Ο …………………….. απεβίωσε στις 16.8.2021 (σχετ. η ………………. ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Πυλαίας). Στις 7.4.2023 δημοσιεύθηκε η από 25.12.2029 διαθήκη του (σχετ. το …………………….. πρακτικό δημοσίευσης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης), με την οποία άφησε κληρονόμους: α) τη σύζυγό του, ………………………………, στην οποία άφησε το σύνολο της κινητής του περιουσίας και το δικαίωμα οίκησης εφ’ όρου ζωής στο διαμέρισμα ιδιοκτησίας του στην οδό …………………………. στη ………………………. και β) τα δύο τέκνα του, …………………….. και ……………………., στα οποία άφησε το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του, κατά ψιλή κυριότητα, σε ποσοστό 50% έκαστο. Ακολούθως, η διάδικη φορολογική αρχή, θεωρώντας ότι ο ανακόπτων υπεισήλθε στην κληρονομική διαδοχή του αποβιώσαντος οφειλέτη της, εξέδωσε σε βάρος του την προαναφερόμενη ατομική ειδοποίηση, στην οποία δεν αναγράφεται οιοδήποτε στοιχείο, από το οποίο να προκύπτει η προέλευση των ένδικων οφειλών, αναφέρεται, ωστόσο, στην οικεία ανάρτηση στο taxisnet «ΟΦΕΙΛΕΣ ΩΣ ΕΓΓΥΤΕΡΟΣ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΜ ………………….

……………………… ΤΟΥ ………………………, ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΑΣ ΜΕΡΙΔΑΣ».

7. Επειδή, ήδη, με την κρινόμενη ανακοπή, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το νομίμως κατατεθέν στις 16.2.2026 υπόμνημα, ο ανακόπτων αμφισβητεί τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης ατομικής ειδοποίησης και ζητεί την ακύρωσή της, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι αυτή πάσχει αοριστίας, λόγω του ότι δεν περιλαμβάνει τα απαιτούμενα εκ του νόμου στοιχεία, καθόσον δεν προσδιορίζεται το ύψος της οφειλής του ανακόπτοντος, αναλόγως της κληρονομικής του μερίδας. Αντιθέτως, το καθ’ ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο, με την 7872/28.1.2026 έκθεση απόψεων της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, ζητεί την απόρριψη της υπό κρίση ανακοπής.

8. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, όπως αυτές ερμηνεύτηκαν, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι στην ……………………….. και με αριθμό …………………………. ατομική ειδοποίηση καταβολής- υπερημερίας της Προϊσταμένης της ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης περιλαμβάνεται το σύνολο των ληξιπρόθεσμων χρεών που βάρυναν τον αποβιώσαντα πατέρα του ανακόπτοντος, …………………………, χωρίς να γίνεται στο πλαίσιο της ατομικής ειδοποίησης περαιτέρω επιμερισμός των οφειλών αυτών στον ανακόπτοντα, σύμφωνα με την κληρονομική μερίδα αυτού, δεν αρκεί δε προς τούτο η αναφορά στην ηλεκτρονική ανάρτηση της εν λόγω ειδοποίησης «…ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΑΣ ΜΕΡΙΔΑΣ». Η παράλειψη αυτή συνιστά νομική πλημμέλεια της προσβαλλόμενης ατομικής ειδοποίησης, την οποία δεν αμφισβητεί το καθ’ ου Δημόσιο, ενόψει δε του χαρακτήρα της νομικής αυτής πλημμέλειας, η οποία σχετίζεται με τον προσδιορισμό του ύψους της οφειλής που περιλαμβάνεται στην ατομική ειδοποίηση, το Δικαστήριο δεν δύναται να τροποποιήσει την ατομική ειδοποίηση καθορίζοντας το ίδιο το πρώτον το ύψος της υποχρέωσης, κατά τα γενόμενα ερμηνευτικώς δεκτά στη σκέψη 5 της παρούσας απόφασης. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλόμενη ατομική ειδοποίηση καταβολής-υπερημερίας είναι μη νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί, κατ’ αποδοχή του σχετικού λόγου της ανακοπής ως βασίμου. Παρέλκει δε, ως αλυσιτελής, η εξέταση των λοιπών προβαλλόμενων με την ανακοπή ισχυρισμών.

9. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη ατομική ειδοποίηση καταβολής - υπερημερίας. Εξάλλου, πρέπει να αποδοθεί στον ανακόπτοντα το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 277 παρ. 9 του Κ.Δ.Δ), ενώ, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει να απαλλαγεί το καθ' ου από τα δικαστικά έξοδα του ανακόπτοντος (άρθρο 275 παρ. 1 εδ. τελ. του Κ.Δ.Δ.).

Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α

Δέχεται την ανακοπή.

Ακυρώνει την ………………………….. και με αριθμό ……………………….. ατομική ειδοποίηση καταβολής- υπερημερίας της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στον ανακόπτοντα.

Απαλλάσσει το καθ’ ου από τα δικαστικά έξοδα.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού στη Θεσσαλονίκη στις 31.3.2026.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ