ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΜΠρΑθ 10886/2026

Δεκτή έφεση Ν. 3869/2010. Εξαφάνιση εκκαλουμένης. Προϋποθέσεις μόνιμης αδυναμίας πληρωμών. Δανεισμός σε Ελβετικό Φράγκο.

(Η απόφαση δημοσιεύεται επιμελεία της δικηγόρου Αθηνών Αρετής Περδικομάτη).

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 10886/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

(Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας Ν. 3869/2010)

ΤΜΗΜΑ ΕΦΕΣΕΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Μαγδαληνή Σακέτου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Ευαγγελία Κοτρώτσου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6-3-2026, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: … που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας του δικηγόρου Αρετής Περδικομάτη (ΑΜ ΔΣΑ 033065).

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1. της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ» που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Αιόλου αρ. 86, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, 2. της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία “ΤΡΑΠΕΖΑ ΕURΟΒΑΝΚ ΑΕ” που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Όθωνος αρ. 8, ΑΦΜ ., η οποία δεν παραστάθηκε, 3. Του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «CIΤΙΒΑΝΚ INTERNATIONAL P.L.C.», που εδρεύει στην Ιρλανδία και διατηρεί νόμιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, μέσω υποκαταστήματος (ΓΕΜΗ .), στην Αθήνα (επί της οδού Όθωνος αρ. 8), ΑΦΜ ., ως καθολικής διαδόχου της της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «CIΤΙΒΑΝΚ INTERNATIONAL P.L.C.», με έδρα το Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, και 4. της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με επωνυμία «ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΕ που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Αμερικής αρ. 4, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, την από 25-6-2013 αίτησή του, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του ανωτέρω Ειρηνοδικείου με αρ. έκθεσης κατάθεσης δικογράφου . και προσδιορίστηκε αρχικά για να συζητηθεί στις 4-10-2021, πλην όμως, κατόπιν υποβολής μέσω της πλατφόρμας της Ε.Γ.Δ.Ι.Χ. της υπ’ αρ.. ηλεκτρονικής αίτησης, επαναπροσδιορίστηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4745/2020, έλαβε Γ.Α.Κ.: . και Ε.Α.Κ.: . επί δε της ανωτέρω αίτησης του εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. . οριστική απόφαση του ανωτέρω Ειρηνοδικείου, κατά της οποίας παραπονείται με την με αριθμό κατάθεσης . έφεση η οποία προσδιορίστηκε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 2022 για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η πληρεξούσια δικηγόρος του εκκαλούντος, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις του.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις υπ’ αριθμ. ..… εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται ο εκκαλών, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως στις απολειπόμενες εφεσίβλητες, οι οποίες, όμως, δεν εμφανίσθηκαν στη δικάσιμο αυτή κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου. Ως εκ τούτου πρέπει να δικαστούν ερήμην και το Δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρο 524 παρ. 4 ΚΠολΔ), ενώ σημειώνεται, ότι απορριπτέα ως παραδεκτώς ασκηθείσα το πρώτον με δήλωση του αρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, τυγχάνει η πρόσθετη παρέμβαση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «do Value Greece ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ», η οποία δεν είχε καταστεί διάδικος ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ούτε προέβη σε προφορική δήλωση περί άσκησης πρόσθετης παρέμβασης στο ακροατήριο του δικάζοντας δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, αλλά ούτε και προκύπτει ότι άσκησε παραδεκτά πρόσθετη παρέμβαση σε προηγούμενο στάδιο της δίκης (ήτοι είτε με αυτοτελές δικόγραφο, είτε με τις προτάσεις, είτε προφορικά κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο κατ’ αρ. 752 ΚΠολΔ), ώστε να έχει καταστεί ήδη διάδικος και συνεπώς να μπορεί να παρασταθεί παραδεκτά ενώπιον του δικάζοντας δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου με δήλωση του αρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι κατά τα οριζόμενα στην ανωτέρω διάταξη, στις περιπτώσεις που η προφορική συζήτηση δεν είναι υποχρεωτική είναι δυνατή η παράσταση των διαδίκων με δήλωση των πληρεξούσιων δικηγόρων τους ότι δεν θα παρασταθούν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, ήτοι είναι παραδεκτή η παράσταση με δήλωση μόνο όσων έχουν ήδη καταστεί διάδικοι, κατά δε τα λοιπά είναι παραδεκτή μόνο η δήλωση βίαιης διακοπής της δίκης. Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι με τη δήλωση του άρθρου 242 παράγραφος 2 ΚΠολΔ, η οποία καθιερώνει πλασματική παρουσία του διαδίκου στη δίκη, δεν μπορεί να ασκηθεί το πρώτον παραδεκτά πρόσθετη παρέμβαση, αλλά ούτε και η δήλωση αυτή αναπληρώνει την σχετική προφορική δήλωση περί άσκησης πρόσθετης παρέμβασης η οποία καταχωρίζεται στα πρακτικά (βλ. σχετικό προβληματισμό και σε ΑΠ 1109/2005 ΕλΔνη 2007.847).

Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’ αριθμ. . 2022 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, για το παραδεκτό της οποίας ο εκκαλών, κατέθεσε το προβλεπόμενο παράβολο υπέρ του Δημοσίου ποσού 75 ευρώ (όπως προσδιορίστηκε με το ν. 4446/22-12-2016 - ΦΕΚ Α 240 /22-12-2016), φέρεται παραδεκτά προς συζήτηση, ενώπιον του παρόντος αρμόδιου Δικαστηρίου, κατά την ίδια διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 17Α εδ. α’, όπως ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της εκκαλουμένης, 741 επ. ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 εδ. β’ του ν. 3869/2010), ασκήθηκε δε νόμιμα από διάδικο που ηττήθηκε στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας (άρθρα 14 του ν. 3869/2010 και 741, 761, 762, 511, 513 §1 περ. β’ εδ. α’ 520, 761 και 762 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα καθόσον η εκκαλούμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 3-11-2022, ενώ το πρωτότυπο του δικογράφου της έφεσης κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου στις 5-12-2022, ήτοι εντός της προθεσμίας των έξι μηνών από τη δημοσίευσή της (βλ. αρ. 103 ν. 4812/2021, αρ. 1 παρ. 4 ΙΖ του ν. 3869/2010, όπως προστέθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4745/2020), λόγω επαναπροσδιορισμού της συζήτησης της με το ν. 4745/2020, κατά τα ειδικώς κατωτέρω εκτιθέμενα, ήτοι, εφαρμόζεται εν προκειμένω η διάταξη του άρθρου 4ΙΖ του ν. 3869/2010, ως προστέθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4745/2020 (ΦΕΚ Α' 214/6-11-2020) σε συνδυασμό με το άρθρο 24 παρ. 1 ΕισΝΚΠολΔ, που ορίζει ότι το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το παραδεκτό των προβαλλόμενων λόγων και ο χρόνος άσκησης κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η απόφαση.

Με την με αριθμό κατάθεσης . αίτηση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, ο εκεί αιτών και ήδη εκκαλών, επικαλούμενος έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του προς τις καθ' ων η αίτηση πιστώτριές του, ζήτησε τη ρύθμιση των χρεών του κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, λαμβανομένης υπόψη της περιουσιακής κατάστασης και των δυνατοτήτων του, καθώς και την εξαίρεση από τη ρευστοποίηση της εκεί περιγραφόμενης κύριας κατοικίας του. Επί της ανωτέρω αίτησης εκδόθηκε η εκκαλουμένη, οριστική απόφαση του ανωτέρω Ειρηνοδικείου, διά της οποίας, η αίτηση απορρίφθηκε. Κατά της απόφασης αυτής ήδη παραπονείται ο εκκαλών με την κρινόμενη έφεση με την οποία ζητεί, την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, που οδήγησε στην απόρριψη της αίτησής του, ενώ έπρεπε αυτή να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά αβάσιμη για τους εκεί αναφερόμενους λόγους. Οι λόγοι αυτοί της υπό κρίση έφεσης, ενιαία εκτιμώμενοι, είναι παραδεκτοί και νόμιμοι, στηριζόμενοι στις διατάξεις των άρθρων 335 επ. ΚΠολΔ και, συνεπώς, πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω κατ’ ουσία.

Από την επανεκτίμηση όλων χωρίς εξαίρεση των εγγράφων, τα οποία ο εκκαλών νομίμως επικαλείται και προσκομίζει, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο αϊτών, που γεννήθηκε στις . τυγχάνει διαζευγμένος και πατέρας δύο ενήλικων σήμερα τέκνων, του …, που γεννήθηκε στις . και του …, που γεννήθηκε . πιστοποιητικό οικογενειακής του κατάστασης), ενώ κατά το χρόνο που έκρινε η εκκαλουμένη τύγχανε ιδιωτικός υπάλληλος στο τμήμα έρευνας αγορών της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία …, λαμβάνοντας κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (2022), μηνιαίο μισθό ύψους περίπου 2.313,55 €, ήδη δε κατά το χρόνο συζήτησης της υπό κρίση έφεσης εργάζεται στην εταιρία … και λαμβάνει μηνιαίως καθαρές αποδοχές ποσού περίπου 1.700 € (βλ. την από 2/2026 ανάλυση μισθοδοσίας που προσκομίζει σε συνδυασμό με το εκκαθαριστικό του έτους 2024 με δηλωθέν εισόδημα μετά την αφαίρεση του παρακρατηθέντος φόρου ύψους 21.044 €). Το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα του αιτούντος, προερχόμενο αποκλειστικά από την ανωτέρω εργασία του, ανέρχονταν, στα ακόλουθα ποσά: Το οικονομικό έτος 2006 στο ποσό των 46.893,12 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 35.382 44 €), το οικονομικό έτος 2007 στο ποσό των 49.289,61 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 36.566,29 €), το οικονομικό έτος 2008 στο ποσό των 51.517,86 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 39.221,79 €), το οικονομικό έτος 2009 στο ποσό των 53.815,97 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 41.141,9 €), το οικονομικό έτος 2010 (χρήση του 2009 που έλαβε τα μεγαλύτερα εκ των δανείων του) στο ποσό των 52.465,72 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 41.634,82 €), το οικονομικό έτος 2011 (χρήση 2010) στο ποσό των 49.635,47 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 39.851,58 €), το οικονομικό έτος 2012 (χρήση 2011) στο ποσό των 54.316,77 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 40.606,50 €), το οικονομικό έτος 2013 στο ποσό των 53.138,82 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 39.801,71 €), το οικονομικό έτος 2014 (χρήση 2013 που κατέθεσε την κρινόμενη αίτηση) στο ποσό των 50.363,70 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 35.911,63 €, ήτοι 2.992 € μηνιαίως), το φορολογικό έτος 2014 στο ποσό των 48.971,06 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 35.103 €), το φορολογικό έτος 2015 στο ποσό των 55.348,79 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 38.802 €), το φορολογικό έτος 2016 στο ποσό των 52.976,20 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 37.707,17 €), το φορολογικό έτος 2017 στο ποσό των 55.012,86 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 38.806,96 €), το φορολογικό έτος 2018 στο ποσό των 55.371,24 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 39.000,47 €), και το φορολογικό έτος 2019 στο ποσό των 53.184,64 € (και μετά την αφαίρεση του αναλογούντος φόρου στο ποσό των 37.819,7 €).

Περαιτέρω, ο αϊτών - εκκαλών διαμένει με τη σύντροφό του … σε ακίνητο που του ανήκει κατά πλήρη κυριότητα και βρίσκεται σε οικόπεδο συνολικής εκτάσεως … ήτοι την υπό στοιχ. I Μεζονέτα, υπογείου, ισογείου, πρώτου ορόφου και δώματος, απάντων επικοινωνούντων μεταξύ τους σε εσωτερική κλίμακα και εχόντων λειτουργική ενότητα, συνολικής επιφάνειας … αντικειμενικής αξίας … ΕΝΦΙΑ του έτους 2025 που προσκομίζει). Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του εκκαλούντος - αιτούντος προς τις καθ’ ων η αίτηση, οι οποίες αναλήφθηκαν σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της ένδικης αίτησης και δη κατά το μεγαλύτερο μέρος τους το έτος 2009, προέρχονται: (α) προς την πρώτη των καθ' ων ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ»: (i) από καταναλωτικό δάνειο, βάσει της υπ' αρ. . σύμβασης, συνολικής απαίτησης, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 13.781,08 €, (ii) ενυπόθηκο στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο (CHF), βάσει της υπ' αρ. … σύμβασης, συνολικής απαίτησης, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 258.684,95 €, (iii) ενυπόθηκο στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο (CHF), βάσει της υπ' αρ. σύμβασης, συνολικής απαίτησης, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 108.520,50 € και (iν) από την υπ’ αρ. … Η σύμβαση πιστωτικής κάρτας, συνολικής οφειλής, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 67,09 €, (β) προς τη δεύτερη των καθ’ ων ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «Eurobank ΑΕ»: (i) από την υπ' αρ. … σύμβαση πιστωτικής κάρτας, συνολικής οφειλής, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 2.015,07 € και (ii) από την υπ' αρ. .σύμβαση πιστωτικής κάρτας, συνολικής οφειλής, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 4.899,19 €, (γ) προς την εκ ων καθ' ων ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΑΛΦΑ Bank»: (i) από την υπ' αρ. … δανειακή σύμβαση, συνολικής οφειλής, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 25.377,12 €, ενώ είχε συμβληθεί ως εγγυητής σε καταναλωτικό δάνειο, βάσει της υπ' αρ. σύμβασης, συνολικής απαίτησης, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 2.568,77 € (βλ. την από 13-3-2013 βεβαίωση οφειλών), οφειλή που όμως δεν εμφανίζεται υφιστάμενη στην από 27-10-2026 βεβαίωση οφειλών της ως άνω τράπεζας που προσκομίζει, (ii) από την υπ’ αρ. … δανειακή σύμβαση, οφειλή ποσού 8.290 € και από την υπ’ αρ. . δανειακή σύμβαση οφειλή ποσού 5.949,25 € (σύμφωνα με την από 27-10-2026 βεβαίωση οφειλών της ως άνω τράπεζας που προσκομίζει), (δ) προς την τέταρτη των καθ' ων, από την υπ' αρ. σύμβαση πιστωτικής κάρτας, συνολική οφειλή, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 10.000,26 € και (ε) από την πέμπτη των καθ' ων την υπ’ αρ. … σύμβαση πιστωτικής κάρτας, συνολική οφειλή, κατά το χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης, 6.987,25 €. Στο μεγαλύτερο μέρος των ως άνω δανείων συμβλήθηκε ο αϊτών το έτος 2009, προκειμένου να προβεί αυτή στην αγορά του παραπάνω περιγραφόμενου ακινήτου που βρίσκεται στο Κρυονέρι Αττικής και αποτελεί την κύρια κατοικία του.

Περαιτέρω, η συνολική μηνιαία δόση προς εξυπηρέτηση των επίδικων οφειλών του απούντος, ανερχόταν αρχικά στο ποσό των 1.050 € περίπου για τα στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο που έλαβε και σε 450 € περίπου για τις υπόλοιπες δανειακές του υποχρεώσεις, ήτοι στο συνολικό ποσό των 1.500 € μηνιαίως, ωστόσο, στη συνέχεια και πάντως κατά το χρόνο που αυτός επικαλείται αδυναμία εκπλήρωσης των επίδικων υποχρεώσεών του (2013), αυξήθηκε απρόβλεπτα ανερχόμενη περίπου στο ποσό των 1.350 €, περίπου, μόνο για τα δάνεια από την πρώτη των καθ’ ων, και τουλάχιστον στο συνολικό ποσό των 2.400 € για όλες τις δανεικές του υποχρεώσεις (βλ. τις βεβαιώσεις οφειλών των εφεσίβλητων των ετών 2015 και 2016, που προσκομίζει ο εκκαλών, σύμφωνα με τις οποίες μόνο για τα δάνεια από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΑΛΦΑ Βank» το σύνολο των ενήμερων μηνιαίων δόσεων ανέρχονταν στις 27-10-2015 στο ποσό των 620 €, ενώ αντιστοίχως για τα δάνεια από τη «Eurobank ΑΕ» ανέρχονταν στο ποσό των 140,60 € σύμφωνα με την από 3-11-2015 βεβαίωση οφειλών). Οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης του αιτούντος, οι οποίες πάντως πρέπει να περιορίζονται στο απολύτως εύλογο ποσό ώστε να διασφαλίζονται αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης αλλά και να εξυπηρετούνται οι αναληφθείσες δανειακές υποχρεώσεις, τόσο κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης (2013), όσο και κατά το χρόνο συζήτησης αυτής (2022), που τα δυο τέκνα που απέκτησε με την πρώην σύζυγό του ήταν πλέον ενήλικα, ανέρχονταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, τουλάχιστον στο ποσό των 680 € μηνιαίως, περιλαμβανομένων των δαπανών διατροφής, λογαριασμών ΔΕΚΟ και κοινοχρήστων της οικίας, είδη οικιακής κατανάλωσης και ατομικής φροντίδας κ.λ.π. λαμβανομένου υπόψη ότι δεν επιβαρύνεται με δαπάνες μισθωμάτων κατοικίας. Από τα ανωτέρω προέκυψε ότι κατά το χρόνο λήψης των επίδικων δανείων (2009), ο αϊτών και ήδη εκκαλών τελούσε σε διαφορετικές οικονομικές συνθήκες, καθότι ναι μεν δεν προέκυψε σημαντική μεταβολή των εισοδημάτων του μέχρι το χρόνο συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ωστόσο, οι οικονομικές του συνθήκες μεταβλήθηκαν λόγω της δυσανάλογης αύξησης του ποσού των μηνιαίων ληξιπρόθεσμων δόσεων των δανείων που έλαβε σε ελβετικό φράγκο για την αγορά της πρώτης κατοικίας του, κατά τρόπο που δεν μπορούσε να προβλέψει κατά το χρόνο λήψης αυτών, καθότι, όπως είναι παγκοίνως γνωστό τα έτη 2006 - 2009, η ισοτιμία ευρώ/ελβετικού φράγκου ήταν σχετικά ανοδική υπέρ του ευρώ και οι δανειολήπτες ευνοούνταν κυρίως από το χαμηλό επιτόκιο που είχαν τα συγκεκριμένα δάνεια λόγω χαμηλού libor το οποίο διαμορφωνόταν κοντά στο 2% -2,5% έναντι 5%-6% που ήταν το μέσο επιτόκιο των δανείων σε ευρώ, ωστόσο, εν συνεχεία η ανωτέρω ισοτιμία άρχισε να αλλάζει δραματικά μέχρι που στις 31-12-2015 ανήλθε στο 1/1,083, από το 1/1,65 που ανέρχονταν κατά το έτος 2007, γεγονός που σημαίνει ότι οι δανειολήπτες χρειάζονται περισσότερα ευρώ για να αποπληρώσουν το δάνειο στο ελβετικό νόμισμα, αφού πέραν του γεγονότος ότι η μεταβολή της ισοτιμίας επηρεάζει και το ύψος του εναπομείναντος οφειλομένου κεφαλαίου του δανείου και της οφειλόμενης μηνιαίας τοκοχρεωλυτικής δόσης, επιπλέον το libor (-0,71%) και το libor (-0,30%) συγκλίνουν σε μεγάλο βαθμό, με συνέπεια να έχουν περιορισμένο όφελος από το κόστος χρήματος. Η ανωτέρω μεταβολή τον οδήγησε σε αδυναμία εξυπηρέτησης των δανειακών του υποχρεώσεων, τα δε προδιαληφθέντα εισοδήματά του συγκρινόμενα με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του από τις δανειακές συμβάσεις τόσο κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης (2013) όσο και κατά το χρόνο που έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο (2022), δεν του επέτρεπαν να εξυπηρετεί τις τελευταίες (2.992 € μηνιαίο εισόδημα το έτος 2013 μείον 2.400 € = 592 € υπόλοιπο, καθώς και 2.313,55 € μηνιαίο εισόδημα το έτος 2022 μείον 2.400 € = μηδενικό υπόλοιπο, που δεν επαρκούσε για την κάλυψη των βιοτικών του αναγκών). Συνεπώς, τόσο κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης (2013), όσο και κατά το χρόνο συζήτησης αυτής (2022), αλλά και κατά το χρόνο συζήτησης της κρινόμενης έφεσης, συνέτρεχε μόνιμη και διαρκής αδυναμία του αιτούντος να αποπληρώσει το κύριο όγκο των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα, η δε εκκαλουμένη που έκρινε ότι αυτός δεν είχε περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του και απέρριψε για το λόγο αυτό την αίτηση ως ουσιαστικά αβάσιμη, έσφαλε, δεκτού γενομένου του σχετικού λόγου της κρινόμενης έφεσης, ενιαία εκτιμώμενου, ως και ουσιαστικά βάσιμου. Κατόπιν των ανωτέρω, αφού το δικάζον Δικαστήριο εξαφανίσει την εκκαλουμένη και κρατήσει και δικάσει την ανωτέρω αίτηση, πρέπει, εφόσον δεν προβλήθηκε κάποια ένσταση από τους καθ’ ων που ερημοδίκησαν τόσο ενώπιον του πρωτοβάθμιου όσο και ενώπιον του δικάζοντας δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, τα χρέη του αιτούντος - εκκαλούντος να ρυθμιστούν με μηνιαίες καταβολές προς τις καθ’ ων - πιστώτριές του από τα εισοδήματά του, η δε διάρκεια της ρύθμισης της παρ. 2 του άρθρου 8 του Ν. 3869/2010 να προσδιορισθεί σε πέντε έτη (60 μηνιαίες δόσεις). Ενόψει δε του μηνιαίου εισοδήματος του αιτούντος, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, πρέπει να καταβάλει, συμμέτρως διανεμόμενο προς τις καθ' ων η αίτηση πιστώτριές του, το ποσό των 1.050 € μηνιαίως, που κρίνεται ότι εμπίπτει στις οικονομικές του δυνατότητες, καθότι του καταλείπει εισόδημα ικανό για την αξιοπρεπή κάλυψη των στοιχειωδών βιοτικών του αναγκών (1.699,03 € οι μηνιαίες αποδοχές του σήμερα μείον 1.010 € ευρώ = 689,03 €), περιλαμβανομένων των δαπανών διατροφής, λογαριασμών ΔΕΚΟ κλπ, δεδομένου ότι δεν επιβαρύνεται με έξοδα ενοικίου, λαμβανομένου υπόψη του ότι οι οικονομικές συνθήκες αυτονοήτως ώθησαν τα τελευταία χρόνια κάθε οικογενειακό προϋπολογισμό σε περιστολή και εκλογίκευση δαπανών. Η καταβολή των παραπάνω δόσεων της παρούσας ρύθμισης θα ξεκινήσει ένα μήνα μετά την δημοσίευση παρούσας απόφασης, θα διαρκέσει 60 μήνες και θα γίνεται την 5Π ημέρα έκαστου μηνός και αν αυτή δεν είναι εργάσιμη, την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα (δήλη ημέρα), το δε ποσό των ανωτέρω δόσεων θα καταβάλλεται απευθείας στις καθ’ ων για ικανοποίηση των απαιτήσεων τους. Έτσι, με τις ανωτέρω αναφερόμενες δόσεις συνολικού ύψους (1,010 € X 60 δόσεις =) 60.600 €, θα καλυφθεί ποσοστό επί της συνολικής οφειλής του αιτούντος, ενώ θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις ως άνω καταβολές το συνολικό ποσό που αυτός κατέβαλε στους πιστωτές του δυνάμει της από 6-9-2013 προσωρινής διαταγής του Ειρηνοδίκη Αχαρνών (βλ. την από 18-3-2021 βεβαίωση της πρώτης των καθ’ ων περί καταβολής για την αιτία αυτή από τον εκκαλούντα, του συνολικού ποσού των 36.776,11 ευρώ), διαιρουμένου δια του πλήθους των δόσεων. Η ως άνω ρύθμιση θα συνδυαστεί με αυτήν του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, εφόσον με τις καταβολές επί πενταετία της πρώτης ρύθμισης δεν επέρχεται πλήρης εξόφληση των απαιτήσεων των πιστωτών και προβάλλεται αίτημα εξαίρεσης από την εκποίηση του ποσοστού συγκυριότητας επί της κύριας κατοικίας του αιτούντος. Συνεπώς, πρέπει να εξαιρεθεί από την εκποίηση, σύμφωνα με το νόμιμο αίτημα του αιτούντος, το δικαίωμα πλήρους κυριότητας επί του προ περιγραφόμενου ακίνητου, το οποίο αποτελεί την κύρια κατοικία του.

Περαιτέρω, η άνω οφειλή του προς τις καθ' ων, μετά τις καταβολές επί πενταετία σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 2 Ν. 3869/2010, είναι μεγαλύτερη του 80% της αντικειμενικής αξίας του δικαιώματος κυριότητας επί της κύριας κατοικίας του, ήτοι μεγαλύτερη του ποσού των 114.621,69 € (143.277,12 € επί 80%). Ειδικότερα, για την εξεύρεση του δίκαιου ποσού που θα πρέπει ο αϊτών να καταβάλει κατ’ αρ. 9 παρ. 2 του νόμου 3869/2010, θα ληφθούν υπόψη τα κριτήρια του αρ. 8 του ν. 3869/2010, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες που προβλέπει το αρ. 9 για το μήκος του χρόνου αποπληρωμής και την περίοδο χάριτος, με ανώτατο όριο πάντως του καθοριζόμενου ποσού το 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας του. Συνακόλουθα, θα πρέπει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ο αϊτών να καταβάλει το 80% της αξίας του ως άνω ακινήτου, ήτοι ποσό των 114.621,69 €, σε βάθος εικοσαετίας, δηλαδή σε 180 μηνιαίες δόσεις, ύψους εκάστης 636,78 €, καταβλητέο προς την πρώτη καθ’ ης - μόνη εμπραγμάτως εξασφαλισμένη πιστώτρια αυτού, αφού ληφθεί υπόψη η ηλικία του και το είδος και ύψος των οφειλών. Παράλληλα, θα πρέπει να χορηγηθεί στον αιτούντα περίοδος χάριτος, τέτοια, ώστε να μη συμπέσει η τελευταία αυτή ρύθμιση (του αρ. 9 παρ. 2) με την πιο πάνω των καταβολών της πρώτης ρύθμισης (του αρ. 8 παρ. 2), και να επιβαρυνθεί με δύο μηνιαίες δόσεις. Έτσι, η καταβολή των δόσεων αυτών για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του αιτούντος, θα εκκινήσει πέντε έτη μετά την δημοσίευση της απόφασης αυτής, παρεχομένης περιόδου χάριτος πέντε ετών σε αυτόν, και θα διαρκέσει 15 έτη (180 δόσεις), των καταβολών λαμβανομένων χώρα την 5η ημέρα εκάστου μηνός και αν αυτή δεν είναι εργάσιμη, την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα (δήλη ημέρα). Η αποπληρωμή του ποσού θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το νόμο εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα ισχύει, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίον θα υφίσταται μέτρηση κατά το χρόνο της καταβολής, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (αρθρ. 9 παρ. 2 εδ. ζ' του Ν. 3869/2010, όπως το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 17 παρ. 2 του Ν. 4161/2013), το δε ως άνω επιτόκιο θα πρέπει να υπολογίζεται στην εκάστοτε μηνιαία δόση και όχι στο συνολικό άληκτο κεφάλαιο για τους κάτωθι λόγους: Αναμφισβήτητα, βασικός στόχος του Ν. 3869/2010 ήταν η διάσωση της κύριας κατοικίας του υπερχρεωμένου δανειολήπτη, όπου αυτή υφίσταται. Επιπλέον, η επιλογή της εκούσιας δικαιοδοσίας, με το ευρύ ρυθμιστικό της πεδίο και τις πέραν του συζητητικού συστήματος εξουσίες που παρέχει στον δικάζοντα, σαφώς υποδηλώνει ότι απομακρυνόμαστε έστω ως ένα βαθμό από την τραπεζική ορολογία με τη στενή έννοια. Αλλά και ο ίδιος ο νόμος αναφέρει ότι οι μη εμπραγμάτως εξασφαλισμένες οφειλές σταματούν να εκτοκίζονται, πράγμα που δεν συνάδει με τα τραπεζικώς ισχύοντα. Θα πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτό ότι ο νομοθέτης, ορίζοντας το ανωτέρω αναφερόμενο επιτόκιο ουσιαστικά είχε υπόψιν του τη μεταβαλλόμενη σε βάθος χρόνου αξία του χρήματος, ήτοι την αξία που θα είχε η ορισθείσα μηνιαία δόση στο πέρασμα των ετών, κατά τα οποία διαρκεί η υποχρέωση καταβολής του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, ανάλογα με την περίπτωση, εν προκειμένω μετά από 20 χρόνια. Ως εκ τούτου, και λαμβανομένου υπόψη του γενικότερου σκοπού του Ν. 3869/2010, όπως αυτός αποτυπώνεται από την αιτιολογική του έκθεση, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, ο οποίος είναι πρωτίστως η επανένταξη του υπερχρεωμένου πολίτη στην οικονομική και κοινωνική ζωή με την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας που συνεπάγεται η εξάλειψη των χρεών που αδυνατεί να αποπληρώσει, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το επιτόκιο θα υπολογίζεται στην εκάστοτε μηνιαία δόση που επιβλήθηκε από το Δικαστήριο, διότι μόνο έτσι εξυπηρετείται ο παραπάνω σκοπός του Νόμου. Εξάλλου, καθώς ο νομοθέτης ρητώς πλέον ορίζει ότι ο οφειλέτης υποχρεούται να καταβάλει το μέγιστο της δυνατότητας αποπληρωμής του, η οριζόμενη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010 αποτελεί την οροφή και όχι τη βάση υπολογισμού. Αντίθετη ερμηνεία, η οποία θα επέβαλλε τον υπολογισμό του επιτοκίου επί του συνολικού κεφαλαίου, ως εάν επρόκειτο για ένα νέο τραπεζικό προϊόν, θα οδηγούσε στον εκ νέου εγκλωβισμό του δανειολήπτη σε υπέρογκες δόσεις που υπερβαίνουν τις οικονομικές του δυνατότητες. Μια τέτοια αντιμετώπιση θα προέτασσε το κέρδος των πιστωτών σε βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της επιβίωσης του οφειλέτη, γεγονός που αποκρούεται από το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Στην περίπτωση δε που με τη δικαστική απόφαση καθορίζεται σταθερό επιτόκιο (δηλ. με επιτόκιο που δεν υπερβαίνει αυτό της ενήμερης οφειλής ή το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου για ανάλογη της ρύθμισης περίοδο, όπως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος), τότε ο υπολογισμός του θα γίνει εξαρχής επί της καθορισθείσας μηνιαίας δόσης για όλο τον χρόνο από την έναρξη της ρύθμισης έως τη λήξης της (ΟλΑΠ 6/2026 δημ. Νόμος). Ενόψει όλων των ανωτέρω αποδειχθέντων, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα απέρριψε την αίτηση περί υπαγωγής του αιτούντος στο καθεστώς ρύθμισης οφειλών του ν. 3869/2010 κρίνοντας ότι αυτός δεν είχε περιέλθει σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών, και πρέπει η υπό κρίση έφεση να γίνει δεκτή τυπικά και κατ’ ουσία, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη και στη συνέχεια να γίνει εν μέρει δεκτή η υπό κρίση αίτηση ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και να ρυθμιστεί το συνολικό χρέος του αιτούντος -εκκαλούντος προς τις καθ’ ων, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό της παρούσας. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί επιστροφή του παράβολου στον εκκαλούντα, ενώ δικαστικά έξοδα δεν επιβάλλονται, κατ' άρθρο 8 § 6 του ν. 3869/2010, το οποίο εφαρμόζεται και στο δεύτερο βαθμό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ την έφεση ερήμην των εφεσίβλητων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσία την Έφεση.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ τη με αριθμό… εριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών.

ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την υπόθεση.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την με αριθμό κατάθεσης … αίτηση.

ΡΥΘΜΙΖΕΙ τα χρέη του αιτούντος - εκκαλούντος προς τις καθ’ ων με μηνιαίες καταβολές συνολικού ποσού χιλίων πενήντα (1.050) ευρώ για εκάστη μηνιαία καταβολή, τα οποία πρέπει να καταβάλει συμμέτρως προς τις καθ’ ων πιστώτριές του επί πέντε (5) έτη (60 δόσεις), αρχής γενομένης από την 5η ημέρα του πρώτου μήνα μετά την δημοσίευση της παρούσας και, εάν αυτή δεν είναι εργάσιμη, από την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα (δήλη ημέρα), αφαιρουμένου του ποσού που κατέβαλε στους πιστωτές του δυνάμει της από 6-9-2013 προσωρινής διαταγής του Ειρηνοδίκη Αχαρνών, διαιρουμένου δια του πλήθους των δόσεωv.

ΕΞΑΙΡΕΙ από την εκποίηση το δικαίωμα κυριότητας του αιτούντος επί του περιγραφόμενου στο σκεπτικό της παρούσας ακινήτου, ήτοι μιας Μεζονέτας, υπογείου, ισογείου, πρώτου ορόφου και δώματος, επικοινωνούντων μεταξύ τους σε εσωτερική κλίμακα και εχόντων λειτουργική ενότητα, συνολικής επιφάνειας 197,76 τ.μ, έτους … που αποτελεί την κύρια κατοικία του.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στο αιτούντα την υποχρέωση να καταβάλλει για τη διάσωση της ως άνω κύριας κατοικίας του, το συνολικό ποσό των 114.621,69 €, σε βάθος δεκαπενταετίας, δηλαδή σε 180 μηνιαίες δόσεις, ύψους εκάστης, εξακοσίων τριάντα έξι ευρώ και εβδομήντα οκτώ λεπτών (636,78 €) μηνιαίως, καταβλητέο προς την πρώτη καθ’ ης - μόνη εμπραγμάτως εξασφαλισμένη πιστώτρια αυτού. Η καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων θα ξεκινήσει εντός του πρώτου πενθημέρου του πρώτου μήνα πέντε (5) χρόνια μετά τη δημοσίευση της απόφασης, και θα γίνει χωρίς ανατοκισμό με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με το κυμαινόμενο επιτόκιο που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ), το δε ως άνω επιτόκιο θα πρέπει να υπολογίζεται στην εκάστοτε μηνιαία δόση και όχι στο συνολικό άληκτο κεφάλαιο της οφειλής, κατά τα ειδικώς στο σκεπτικό οριζόμενα.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στον εκκαλούντα του παράβολου της έφεσης, ποσού εβδομήντα πέντε (75) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, παρουσία και της γραμματέα την 1/10/20026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΔIΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ