ΜΠρΛαρ 86/2005
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κτηματολόγιο
- Κληρονομία - Αγωγή διόρθωσης πρώτης εγγραφής -.
Αγωγή, κατά την τακτική διαδικασία, των κληρονόμων
για να αναγνωριστεί ότι ο απώτερος δικαιοπάροχός τους, όταν ζούσε ήταν κύριος
του οικοπέδου, να διαταχθεί η διόρθωση της ανακριβούς πρώτης εγγραφής του
ακινήτου, ως αγνώστου ιδιοκτήτη, καθώς και η σημείωση της επιγενόμενης
μεταβολής στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου, ήτοι του επελθόντος θανάτου του
αρχικού δικαιούχου και της κληρονόμου του, καθώς και της υπεισέλευσης
των εναγόντων, ως νομίμων εξ αδιαθέτου κληρονόμων της τελευταίας.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Μον. Πρωτ.
Λαρ.
86/2005 (Τακτική)
(Απόσπασμα)
Από την επικαλούμενη και
προσκομιζόμενη με αριθμό .../8-7-2004 έκθεση επίδοσης της δικαστικής
επιμελήτριας Α. Σ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αγωγής με
πράξη ορισμού δικασίμου για την ως άνω ημερομηνία επιδόθηκε νομότυπα και
εμπρόθεσμα στον εναγόμενο Οργανισμό (άρθρα 122 παρ. 1, 123 παρ. 1, 126, 228,
229 ΚΠολΔ). Κατά τη δικάσιμο, όμως, αυτή, όταν
εκφωνήθηκε η υπόθεση από το οικείο πινάκιο στη σειρά της, αυτός δεν
παραστάθηκε, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την
παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου. Συνεπώς, πρέπει να δικαστεί
ερήμην, πλην όμως η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν όλοι
οι διάδικοι παρόντες (άρθρο 270 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.
2 ν. 2664/1998, σε περίπτωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής στα κτηματολογικά
βιβλία, μπορεί να ζητηθεί με αγωγή ενώπιον του αρμοδίου καθ' ύλην και κατά τόπο Πρωτοδικείου, η αναγνώριση του
δικαιώματος που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και η διόρθωσή της, ολικά
ή μερικά. Η αγωγή, που μπορεί να είναι αναγνωριστική ή διεκδικητική, ασκείται
από όποιον έχει έννομο συμφέρον μέσα σε αποκλειστική προθεσμία πέντε ετών, η
οποία αρχίζει από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης της απόφασης, που
προβλέπεται στο άρθρο 1 παρ. 3 του ιδίου Νόμου. Σύμφωνα δε, με την παράγραφο 3
του ιδίου άρθρου, όταν η αγωγή αφορά σε ακίνητο φερόμενο κατά την παραπάνω
εγγραφή ως «αγνώστου ιδιοκτήτη», απευθύνεται κατά του Οργανισμού Κτηματολογίου
και Χαρτογραφήσεων Ελλάδας και ανακοινώνεται, με ποινή απαραδέκτου, στο
Ελληνικό Δημόσιο, εντός δέκα ημερών από την κατάθεσή της.
Στην προκείμενη περίπτωση, οι ενάγοντες εκθέτουν με
την αγωγή τους, ότι ο απώτερος δικαιοπάροχός τους, Γ. Τ. του Κ., κάτοικος εν
ζωή Δασοχωρίου Φαλάνης
Λάρισας, είχε στην κυριότητά του το περιγραφόμενο στην αγωγή οικόπεδο,
συνολικής αξίας 13.000 ευρώ, το οποίο κληρονόμησε η
θυγατέρα του Β. Τ., δυνάμει της υπ' αριθμ. 1694/26-8-1987 δημοσίας διαθήκης της
συμβολαιογράφου Χ. Κ. και μετά το θάνατό της, στις 9-7-1998, οι ενάγοντες, ως
μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της. Ότι δήλωσαν νόμιμα το ακίνητο αυτό στο
Εθνικό κτηματολόγιο, πλην όμως το δικαίωμά τους; ακυρώθηκε στη Β' Ανάρτηση,
λόγω ελλείψεως μεταγεγραμμένου τίτλου στο
Υποθηκοφυλακείο Τυρνάβου. Ότι με την υπ' αριθμ.
208/5/22-1-2004 απόφαση του εναγομένου το ανωτέρω ακίνητο καταχωρήθηκε στην
πρώτη εγγραφή εσφαλμένα ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» και όχι ως ανήκον στην κυριότητα
του ως άνω απώτερου δικαιοπαρόχου τους. Με βάση το ως άνω ιστορικό και
επικαλούμενοι άμεσο έννομο συμφέρον, οι ενάγοντες ζητούν να αναγνωριστεί ότι ο
ως άνω απώτερος δικαιοπάροχός τους, Γ. Τ., όταν ζούσε ήταν κύριος του παραπάνω
οικοπέδου να διαταχθεί η διόρθωση της ως άνω ανακριβούς πρώτης εγγραφής, καθώς
και η σημείωση της επιγενόμενης μεταβολής στο σχετικό κτηματολογικό φύλλο του
ακινήτου, ήτοι του επελθόντος θανάτου του ανωτέρω αρχικού δικαιούχου και της
κληρονόμου του, Β.Τ., καθώς και της υπεισέλευσης των εναγόντων, ως νομίμων εξ αδιαθέτου
κληρονόμων αυτής, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσοστά, στην κληρονομία της.
Η αγωγή, με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα,
αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, το οποίο
είναι καθ' ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρ. 6 παρ. 2
ν. 2664/1998, 7, 9, 11 περ. α, 29 ΚΠολΔ), κατά την
τακτική διαδικασία, αντίγραφό της δε, έχει εγγραφεί εμπρόθεσμα στο
κτηματολογικό φύλλο του Εθνικού Κτηματολογικού του ακινήτου με ΚΑΕΚ 311542812002 και με αριθμό καταχώρησης 148 (βλ. υπ'
αριθμ. πρωτ. 530/21-7-2004 πιστοποιητικό της
Προϊσταμένης του Κτηματολογικού Γραφείου Τυρνάβου).
Για το παραδεκτό της συζήτησης, κοινοποιήθηκε αντίγραφο της αγωγής στην
Προϊσταμένη του ως άνω Γραφείου (βλ. υπ' αριθμ. .../8-7-2004 έκθεση επίδοσης
της δικαστικής επιμελήτριας Ο. Μ.), ενώ αντίγραφό της επιδόθηκε εμπρόθεσμα και
στο Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπούμενο (βλ. την υπ' αριθμ. .../8-7-2004
έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Α. Σ.). Περαιτέρω, η αγωγή είναι
νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις του άρθρου 6 του Ν. 2664/1998, όπως αυτές
αντικαταστάθηκαν από το άρθρο 2 του ν. 3127/2003, σε συνδυασμό με αυτές των
άρθρων 1033, 1710, 1724, 1813, 1820, 1846, 1193, 1198 ΑΚ,
68, 70 ΚΠολΔ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως
προς την ουσιαστική βασιμότητά της. Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος των
εναγόντων στο ακροατήριο, που περιέχεται στα ταυτάριθμα
με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου και από όλα τα έγγραφα, που
νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι ενάγοντες αποδεικνύονται τα ακόλουθα. Ο
απώτερος δικαιοπάροχος των εναγόντων, Γ. Τ. του Κ., κάτοικος εν ζωή Δασοχωρίου Φαλάνης Λάρισας, είχε
στην πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή του ένα οικόπεδο, εκτάσεως 4.085 τ.μ., με
αριθμό τεμαχίου 67α (οικοπεδικό κλήρο), που βρίσκεται
στην εποικισθείσα περιοχή του αγροκτήματος «Ορμάν Τσιφλίκ και Υπολοίπων» (Συνοικισμού Δασοχωρίου
Τυρνάβου, Διανομής 1927), στη θέση «Λαχανόκηποι» του
οικισμού Δασοχωρίου του Δημοτικού διαμερίσματος Φαλάνης του Δήμου Γιάννουλης του
Υποθηκοφυλακείου Τυρνάβου και συνορεύει βόρεια σε
πλευρά 43 μ. με δρόμο πλάτους 12 μ. (ΚΑΕΚ
31154ΕΚ00257), νότια σε πλευρά 43 μ. με το υπ' αριθμ. τεμ.
68α οικόπεδο (ΚΑΕΚ 311542812001 και 311542812003),
ανατολικά σε πλευρά 95 μ. με δρόμο πλάτους 10 μ. (ΚΑΕΚ
) και δυτικά σε πλευρά 95 μ. με δρόμο πλάτους 12 μ. (ΚΑΕΚ
31154ΕΚ00259), όπως εμφαίνεται στο από 2-6-2004 απόσπασμα κτηματολογικού
διαγράμματος του Οργανισμού Κτηματογραφήσεων και Χαρτογραφήσεων Ελλάδος (Ο.Κ.Χ.Ε.) Κτηματολογικού Γραφείου Τυρνάβου. Το ακίνητο αυτό είχε περιέλθει στην κυριότητα του
ως άνω απώτερου δικαιοπαρόχου των εναγόντων, δυνάμει του υπ' αριθμ.
42927/9-7-1953 οριστικού παραχωρητηρίου της Διεύθυνσης Εποικισμού του
Υπουργείου Γεωργίας, που μεταγράφηκε στις 4-7-1958, στον τόμο ... και αριθμό
... των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Τυρνάβου.
Ο ως άνω δε δικαιοπάροχος των εναγόντων απεβίωσε στις 28-4-1990 (βλ. το από
9-6-2004 φωτοαντίγραφο της υπ' αριθμ. .../29-4-1990 ληξιαρχικής πράξης θανάτου
του Ληξίαρχου Γιάννουλης) και κατέλιπε
το ανωτέρω οικόπεδο (αυλαγά) στη θυγατέρα του Β. Τ.
του Γ. και της Ε., συζ. Α. Π., κάτοικο Πλατυκάμπου Λάρισας, δυνάμει της υπ' αριθμ. 1694/26-8-1987
δημοσίας διαθήκης της συμβολαιογράφου Χ. Κ., η οποία δημοσιεύτηκε την 1-6-1999
με το υπ' αριθμ. 272/1999 πρακτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Η Β. Τ.
απεβίωσε στις 9-7-1998 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους ενάγοντες, κατά
ποσοστό 1/10 εξ αδιαιρέτου από καθένα από τους; πρώτη (μητέρα), δεύτερο, τρίτη,
τέταρτη και πέμπτη από αυτού (αδέλφια) και κατά ποσοστό 5/10 εξ αδιαιρέτου από
τον έκτο από αυτούς (σύζυγο) (βλ. το από 9-6-2004 φωτοαντίγραφο της υπ' αριθμ.
.../20-7-1998 ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξίαρχου του Δήμου Γιάννουλης, το υπ' αριθμ. Πρωτ.
Δ.Υ./14-3-2004 Γιάννουλης, πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δημάρχου Γιάννουλης,
το υπ' αριθμ. πρωτ. .../30-6-2004 πιστοποιητικό της
Γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης της
αποβιώσασας και το υπ' αριθμ. πρωτ. .../1-7-2004
πιστοποιητικό της Γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας περί μη αποποίησης της κληρονομίας της ως άνω αποβιώσασας).
Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ενάγοντες δήλωσαν το
ακίνητο αυτό στο Εθνικό Κτηματολόγιο, όμως το δικαίωμά τους ακυρώθηκε στη Β'
Ανάρτηση, λόγω ελλείψεως μεταγεγραμμένου τίτλου στο
Υποθηκοφυλακείο Τυρνάβου (βλ. το υπ' αριθμ. Πρωτ. 002356/16-9-2002 απόσπασμα προσωρινών κτηματολογικών
στοιχείων Β' Ανάρτησης). Περαιτέρω, κατά τις γενόμενες πρώτες εγγραφές, στις
28-1-2004, στα βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Τυρνάβου
με την με αριθμό 208/5/22-1-2004 απόφαση του Ο.Κ.Χ.Ε.
(εναγομένου), το ως άνω οικόπεδο φέρεται ως αγνώστου ιδιοκτήτη και όχι ως
ανήκον στην κυριότητα του ως άνω απωτέρου δικαιοπαρόχου των εναγόντων, με
αποτέλεσμα να προσβάλλεται το δικαίωμα των τελευταίων, ως πραγματικών δικαιούχων
του ανωτέρω ακινήτου από κληρονομία της ως άνω
αποβιώσασας Β.Τ.. Πλην όμως, σύμφωνα με όσα ανωτέρω
εκτέθηκαν, ο απώτερος δικαιοπάροχος των εναγόντων, ο οποίος είχε την κυριότητα
του προαναφερόμενου οικοπέδου, ταυτίζεται με τον φερόμενο ως «άγνωστο ιδιοκτήτη»
και συνακόλουθα, η ανωτέρω πρώτη εγγραφή στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω
Γραφείου είναι ανακριβής. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η αγωγή και ως
ουσιαστικά βάσιμη, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό. Τέλος,
λόγω της ερημοδικίας πρέπει να οριστεί το νόμιμο παράβολο (άρθρ. 501, 502 παρ.
1 και 505 του ΚΠολΔ), για την περίπτωση της ασκήσεως
ανακοπής ερημοδικίας κατά της παρούσας, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο
διατακτικό.