ΜΠρΘεσ 517/2007

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Κτηματολόγιο - Ακίνητο "αγνώστου ιδιοκτήτη" - Αίτηση διόρθωσης πρώτης εγγραφής - Στοιχεία ορισμένου αίτησης -.

 

Απορρίπτεται ως αόριστη αίτηση διόρθωσης κτηματολογικού φύλλου ως προς το στοιχείο του δικαιούχου κυριότητας από το εσφαλμένο «άγνωστος» στο ορθό «Ελληνικό Δημόσιο», ώστε στη συνέχεια να καταχωρηθεί ο προρρηθείς τίτλος κυριότητας που εκδόθηκε στο όνομά του αιτούντος, διότι δεν αναφέρει πως το Ελληνικό Δημόσιο έγινε κύριο του επιδίκου, πχ με κληρονομική διαδοχή, με απαλλοτρίωση κλπ. Για να ισχύσει δε το τεκμήριο υπέρ της κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου και να είναι αδιάφορος ο τρόπος κτήσης της εκ μέρους του, θα πρέπει προηγουμένως να οριστικοποιηθούν οι πρώτες εγγραφές, δηλαδή να παρέλθει πενταετία, αρχομένη από 6-12-2004, χωρίς να αμφισβητηθεί η ακρίβεια αυτών.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ

 

ΑΠΟΦΑΣΗ 517/2007                                     

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

 

 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Κτηματολογικό Δικαστή Κωνστάντια Εμμανουηλίδου, που ορίσθηκε με την 90/2004 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης, και από τη Γραμματέα Ευαγγελία Τσολακίδου.

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριο του, στις 5 Οκτωβρίου 2006, για να δικάσει την αίτηση με αριθμό καταθέσεως 40787/2006, και με αντικείμενο κτηματολόγιο, μεταξύ:

 

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: .......... , κατοίκου Θεσσαλονίκης, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Παντελεήμονος Τσιγκά (AM 6397), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

 

ΚΑΤΑ τη συζήτηση της υποθέσεως ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αιτούντος, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις του.

 

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 

 

Από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.1, 2 και 3 του Ν.2664/1998, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του από τους Ν. 3127/2003 και 3481/2006, προκύπτει ότι όταν πρόκειται για ακίνητο, το οποίο στα κτηματολογικά βιβλία και συγκεκριμένα στις πρώτες εγγραφές φέρεται ως «αγνώστου ιδιοκτήτη», ο επικαλούμενος ότι είναι κύριος αυτού ή δικαιούχος οποιουδήποτε άλλου εγγραπτέου στο Κτηματολόγιο δικαιώματος επί του ακινήτου αυτού και επιπλέον - κατ' αναλογική εφαρμογή της παρ.2 του ιδίου άρθρου (6 του Ν.2664/1998) - και όποιος έχει έννομο συμφέρον (πχ δανειστής του πραγματικού κυρίου, ή ο καθολικός ή ειδικός διάδοχος του πραγματικού κυρίου ) μπορεί, προκειμένου να διορθώσει την ανακριβή

αυτή εγγραφή, να υποβάλλει αίτηση ενώπιον του Κτηματολογικού Δικαστή της τοποθεσίας του ακινήτου, δικάζοντος κατά την εκουσία δικαιοδοσία, με την οποία θα αιτείται τη διόρθωση του οικείου κτηματολογικού φύλλου, ώστε αντί για «άγνωστος» να αναγραφεί ο πραγματικός κύριος. Η εν λόγω αίτηση δεν στρέφεται κατ' ουδενός, ο δε ΟΚΧΕ όπως και οι Προιστάμενοι των Κτηματολογικών Γραφείων στα πλαίσια των δικών της εκουσίας δικαιοδοσίας, δεν καθίστανται διάδικοι (ΜονΠρΘεσ 43451/2006 ΝΟΜΟΣ). Επίσης, η διατύπωση της διάταξης «αντί της προβλεπομένης στην παράγραφο 2 του άρθρου 6 αγωγής, η διόρθωση μ π ο ρ ε ι να ζητηθεί με αίτηση εκείνου που ισχυρίζεται ότι έχει εγγραπτέο στο Κτηματολόγιο δικαίωμα, η οποία υποβάλλεται ενώπιον του Κτηματολογικού Δικαστή-που δικάζει κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας» δεν έχει την έννοια της δυνατότητας του αξιώνοντος δικαίωμα κυριότητας επί ακινήτου, που φέρεται ως «αγνώστου», να επιλέξει αν θα ασκήσει την αγωγή του άρθρου 6 παρ.2 κατά την τακτική διαδικασία ή την αίτηση του άρθρου 6 παρ.3 κατά την εκουσία, αλλά εάν θα επιλέξει μεταξύ α)της εξωδικαστικής διόρθωσης της ανακριβούς εγγραφής κατά τη διαδικασία την προβλεπόμενη από την παρ. 4 του ίδιου άρθρου και εφόσον συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις και β)της διορθώσεως με δικαστική απόφαση εκδιδόμενη επί αιτήσεως του άρθρου 6 παρ.3. Μόνο σε περίπτωση που απορριφθεί ως αβάσιμη η τελευταία, μπορεί ο αξιώνων εμπράγματο δικαίωμα επί του ακινήτου «αγνώστου ιδιοκτήτη» να εγείρει την αγωγή του άρθρου 6 παρ. 2 στρεφόμενος πλέον κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Ζήτημα γεννάται αν με την εν λόγω αίτηση του άρθρου 6 παρ. 3 μπορεί να περιληφθεί και αίτημα αναγνώρισης της κυριότητας, πέραν της διορθώσεως της ανακριβούς εγγραφής. Με δεδομένο ότι η εκδιδόμενη επί της αιτήσεως του άρθρου 6 παρ. 3 απόφαση είναι αναγκαίο να κρίνει επί της κυριότητας του ακινήτου, ώστε ακολούθως να διατάξει τη διόρθωση της ανακριβούς εγγραφής, κατά την άποψη του παρόντος Δικαστηρίου, αν και δεν ορίζεται ρητά στη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 3, αλλά κατ` ανάλογη εφαρμογή της παρ.2 του ίδιου άρθρου, πρέπει στην αίτηση να περιλαμβάνεται και αίτημα αναγνωριστικό της κυριότητας και κατ' επέκταση σχετική διάταξη στην εκδιδόμενη απόφαση. Η επιλογή από το νομοθέτη της εκουσίας δικαιοδοσίας για την επίλυση της εν λόγω διαφοράς, η οποία επιβλήθηκε από λόγους οικονομίας και επιτάχυνσης της δίκης, δεν εμποδίζει την κρίση του Δικαστηρίου επί της κυριότητας με σχετική διάταξη και τούτο διότι 1) Για το παραδεκτό της αναγνωριστικής αγωγής πρέπει να συντρέχουν δύο διαδικαστικές προϋποθέσεις, ήτοι α) η έννομη σχέση της οποίας ζητείται η διάγνωση υπό την έννοια της βιοτικής σχέσης ενός προσώπου προς άλλο πρόσωπο ή πράγμα, η οποία ρυθμίζεται από την έννομη τάξη και β) το έννομο συμφέρον που δικαιολογεί την άσκησή της από τον ενάγοντα (βλ. Β.Βαθρακοκοίλης Ερμ ΚΠΟλΔ στο άρθρο 70 τόμος Α σελ. 438 επ.) αμφότερες οι προϋποθέσεις συντρέχουν και στην περίπτωση της αιτήσεως του άρθρου 6 παρ. 3 του Ν.2664/1998, όπως ισχύει σήμερα και 2) υπάρχει νομοθετικό και νομολογιακό προηγούμενο, όπου με διάταξη νόμου υποθέσεις κυριότητας ακινήτων υπάγονται στη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, συγκεκριμένα η προσφυγή κατά της απόφασης της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων, που αφορά την κυριότητα των κτημάτων που απαλλοτριώνονται προς αποκατάσταση ακτημόνων γεωργών, εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά την εκούσια δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 246 παρ. 1 και 5 του Αγροτικού Κώδικα, όπως η παρ. 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 27 παρ. 1 ν.δ. 3194/1955, στις εν λόγω υποθέσεις το Δικαστήριο με διάταξή του αναγνωρίζει την κυριότητα του προσφεύγοντος επί ακινήτου (βλ. ΑΠ 526/1980 ΝοΒ 1980 σελ. 1947, ΕφΘες 2318/1990 Αρμ 1990 σελ. 1122, ΕφΘες 516/1990 ΕλλΔνη 31 σελ. 1330, ΕφΑθ 11566/1986 Αρμ. 1987 σελ. 508, ΜονΠρΔρ 114/1995 αδημ. ΜονΠρ Δρ 91 /1993 αδημ. αd hoc ΜονΠρΘες 43451/1006 ΝΟΜΟΣ και Β.Βαθρακοκοίλης Ερμ ΚΠολΔ στο άρθρο 739 τόμος Δ σελ. 401-402). Επίσης, σύμφωνα με τη νέα διάταξη του άρθρου 6 παρ. 3, για το παραδεκτό της εν λόγω αίτησης θα πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προυποθέσεις 1) να ασκηθεί αυτή εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των πέντε ετών , αρχομένης από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της αποφάσεως του ΟΚΧΕ περί ενάρξεως του Κτηματολογίου στη συγκεκριμένη περιοχή, 2) να καταχωρηθεί στο οικείο κτηματολογικό φύλλο μέσα σε προθεσμία, κατ' ανώτατο όριο, είκοσι (20) ημερών από την κατάθεσή της, 3) να κοινοποιηθεί, ήτοι με επίδοση αντιγράφου της αίτησης, στο Ελληνικό Δημόσιο εντός προθεσμίας είκοσι (20) ημερών από την κατάθεση και 4) σε περίπτωση που στο οικείο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου έχουν ήδη καταχωρηθεί και άλλες αιτήσεις ή κύριες παρεμβάσεις με αντίστοιχο περιεχόμενο, η μεταγενέστερη αίτηση πρέπει να κοινοποιείται από τον αιτούντα εντός 20 ημερών από την κατάθεσή της στους προηγούμενους αιτούντες ή κυρίως παρεμβαίνοντες. Τέλος, η καινοτομία που εισήγαγε ο Ν. 3481/2006 είναι ότι με την αίτηση του άρθρου 6 παρ. 3 μπορεί να ζητηθεί διόρθωση της πρώτης εγγραφής και στην περίπτωση που ο αιτών επικαλείται ως τίτλο κτήσης πράξη μεταγγραπτέα, χωρίς να έχει μεταγραφεί για οποιοδήποτε λόγο στο υποθηκοφυλάκειο, εννοείται ότι ο τίτλος κτήσης πρέπει να φέρει ημερομηνία σύνταξης πριν την ημερομηνία έναρξης του Κτηματολογίου στη συγκεκριμένη περιοχή, όσο δηλαδή λειτουργούσε σε αυτή το Υποθηκοφυλάκειο.

 

 

Με την υπό κρίση με αριθμό καταθέσεως 40787/15-9-2006 αίτησή του, ο αιτών ισχυρίζεται ότι με τον υπ` αριθμόν 42041/5-6-2006 τίτλο κυριότητας της Διεύθυνσης Πολιτικής Γης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης του μεταβιβάσθηκε κατά κυριότητα το υπ` αριθμόν 1736 αγροτεμάχιο, εμβαδού 4125τμ, κείμενο στην επικοισθείσα περιοχή του αγροκτήματος Θέρμης ν. Θεσσαλονίκης ότι με την υπ` αριθ.πρωτ. 8/7776/9-6-2006 αίτησή του προς το Κτηματολογικό Γραφείο Καλαμαριάς ζήτησε την καταχώρηση του ανωτέρω τίτλου στο οικείο κτηματολογικό φύλλο με ΚΑΕΚ 19 043 25 06 026/0/0, πλην όμως η αίτηση απορρίφθηκε για το

λόγο ότι στις πρώτες εγγραφές αναγράφεται στο κτηματολογικό φύλλο ως δικαιούχος κυριότητας «άγνωστος» και όχι το «Ελληνικό Δημόσιο». Με βάση αυτό το ιστορικό ο αιτών ζητεί να διορθωθεί το κτηματολογικό φύλλο με ΚΑΕΚ19 043 25 06 026/0/0 ως προς το στοιχείο του δικαιούχου κυριότητας από το εσφαλμένο «άγνωστος» στο ορθό «Ελληνικό Δημόσιο», ώστε στη συνέχεια να καταχωρηθεί ο προρρηθείς τίτλος κυριότητας που εκδόθηκε στο όνομά του.

 

 

Με το ως άνω περιεχόμενο και αίτημα η αίτηση αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 6 παρ. 3 του Ν.2664/1998,όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 3481/2006 και 29 του ΚΠολΔ) κατά την προκείμενη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας για το παραδεκτό της 1) ασκήθηκε εμπρόθεσμα (εντός της πενταετούς προθεσμίας του άρθρου 6 παρ. 2 του Ν.2664/1998) καθότι κατά το άρθρο 2 της υπ` αριθμόν 262/3/ απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ ορίστηκε ημερομηνία έναρξης του Κτηματολογίου στην περιοχή Θέρμης η 6-12-2004, 2) κοινοποιήθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο εντός εικοσαημέρου από την κατάθεσή της (βλ. υπ` αριθμόν 8247/25-9-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Π. Α.) και 3) καταχωρήθηκε την 26-9-2006 στο οικείο κτηματολογικό φύλλο με αριθμό καταχώρησης 13602 (βλ. υπ` αριθμόν 53/9/13602/26-9-2006 πιστοποιητικό του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς), πλην όμως κρίνεται αόριστη για τους κάτωθι λόγους: Για να γίνει η αιτούμενη διόρθωση και να καταχωρηθεί στις πρώτες εγγραφές το Ελληνικό Δημόσιο ως δικαιούχο κυριότητας, πρέπει προηγουμένως να κριθεί - σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσης - ότι τούτο απέκτησε κυριότητα επί του επιδίκου ακινήτου, όμως ο αιτών στο υπό κρίση δικόγραφό του ουδέν επικαλείται περί τούτου, ούτε - έστω - προσκομίζει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο θα έπρεπε για το ορισμένο της αίτησης να αναφέρει πως το Ελληνικό Δημόσιο έγινε κύριο του επιδίκου, πχ με κληρονομική διαδοχή, με απαλλοτρίωση κλπ. Σημειωτέον ότι κατ' άρθρο 9 παρ.1 του Ν. 2664/1998 «Ακίνητα που δεν έχουν εγγραφεί ως ανήκοντα σε ορισμένο πρόσωπο και φέρονται στα κτηματολογικά βιβλία και στα λοιπά στοιχεία του Κτηματολογίου ως ακίνητα «αγνώστου ιδιοκτήτη» θεωρείται ότι ανήκουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου μόλις καταστεί οριστική η πρώτη εγγραφή. Στην περίπτωση αυτή δημιουργείται υπέρ του Δημοσίου το κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 7 αμάχητο τεκμήριο και ισχύουν όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου. Στην προκείμενη περίπτωση για να ισχύσει το τεκμήριο υπέρ της κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου και να είναι αδιάφορος ο τρόπος κτήσης της εκ μέρους του, θα πρέπει προηγουμένως να οριστικοποιηθούν οι πρώτες εγγραφές, δηλαδή να παρέλθει πενταετία, αρχομένη από 6-12-2004, χωρίς να αμφισβητηθεί η ακρίβεια αυτών.

 

 

Κατ` ακολουθία των ανωτέρω κρίνεται απορριπτέα η υπό κρίση αίτηση ως απαράδεκτη ένεκα της αοριστίας της.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. κατ. 40787/15-9-2006 αίτηση.

 

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στη Θεσσαλονίκη στις 9 Ιανουαρίου 2006

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ